Kweekzalm halveert het wilde-zalmbestand

Voor het eerst is aangetoond hoe groot de ravage is die zalmkwekerijen aanrichten onder wilde zalmpopulaties: in de buurt van de kwekerijen slinken de populaties van wilde zalmen iedere drie jaar met meer dan de helft. Parasieten zoals zeeluis zijn veel vissen fataal. Ook slinkt het voortplantingssucces doordat wilde zalm vermengt met ontsnapte kweekzalm.

Tot die conclusie komen de Canadese visserijbiologen Jennifer Ford en Ransom Myers van de Dalhousie University in Halifax, in een artikel in het wetenschappelijke tijdschrift PLoS Biology.

Dat zalmkwekerijen een negatieve invloed hebben op wilde zalm is al vaker aangetoond, maar Ford en Myers komen voor het eerst met betrouwbare cijfers over de omvang van de schade.

De onderzoekers vergeleken de wilde zalmstand in baaien met en zonder viskwekerijen op zes plaatsen in Oost- en West-Canada, Schotland en Ierland. Het onderzoek liep meer dan twintig jaar. Overal waar wilde vissen gekweekte soortgenoten tegenkwamen tijdens hun trek van en naar de zee, slonken de populaties. Zalmpopulaties die niet in contact komen met kweekzalmen gingen in die periode ook achteruit, maar veel minder sterk.

Volgens de onderzoekers heeft de achteruitgang twee oorzaken: de kwekerijen verspreiden parasieten zoals zeeluis, en ontsnapte zalmen die zich vermengen met wilde zalmen, verminderen het voortplantingsucces. Ze concurreren om partners met wilde zalm, maar hun nageslacht is minder levensvatbaar.

Sinds de jaren zeventig is het aantal zalmkwekerijen wereldwijd enorm toegenomen. De jaarlijkse productie van de kweekzalm bedraagt meer dan een miljoen ton. Door het bestrijden van parasieten en door te voorkomen dat vissen ontsnappen zouden zalmkwekerijen de druk op de wilde zalm kunnen verminderen, aldus Ford en Myers.