Gesponsorde dramavernieuwing

De VPRO heeft een traditie als het gaat om kansen voor jonge dramamakers. De serie 'Roes’, over drugs- en drankproblemen, wordt verrassend gecofinancierd door het ministerie voor Jeugd en Gezin.

Gesloopt heet de door Pieter van Rijn geregisseerde eerste aflevering van Roes, een elfdelige serie korte fictiefilms over de gevolgen van drank en drugs onder jongeren. Het verplaatst een klassiek thema naar een hedendaagse middelbare school in de provincie. Twee klasgenotes dingen naar de gunst van een jongen: een slim lief en een mooi dom meisje. Het slimme lieve meisje paait een knappe jongen, Sven, door de kapotte koplamp van zijn brommer door een nieuwe te vervangen. Zowel de lamp als haar technisch vernuft verwierf ze op de sloperij van haar vader. Het mooie domme meisje benijdt haar concurrente – door haar consequent ‘sufkut’ genoemd – om de bij Sven gekweekte sympathie.

De rivaliteit tussen de meisjes bereikt een climax op het verjaarsfeest van Sven, waar de slimme lieve onder leiding van de mooie domme dronken wordt gevoerd. Na een gedwongen striptease stapt het radeloze slimme lieve meisje op Svens brommer en rijdt de nacht in. Hier de afloop verklappen is niet aardig tegenover degenen die vanavond zelf willen kijken.

Joost de Wolf, hoofd Drama bij de VPRO-televisie, vertelt dat de serie enerzijds beoogt de discussie over alcohol- en drugsgebruik bij de jeugd op gang te brengen, en anderzijds jonge filmmakers in de gelegenheid te stellen hun talent te etaleren. Om met dat laatste te beginnen: Roes is gemaakt met hetzelfde uitgangspunt als de dramareeksen One Night Stand, Kort en De nieuwe Lola’s. ,,Jonge regisseurs en scenarioschrijvers krijgen hierdoor de kans continuïteit in hun werk te brengen’’, zegt De Wolf. ,,De opdracht is zo’n single play met een bescheiden budget in vier draaidagen op te nemen: een goede vingeroefening voor het grotere werk.’’

De reeks is gemaakt in nauw overleg met het Trimbos Instituut (Instituut voor onder andere verslavingszorg) en werd gesubsidieerd door het ministerie voor Jeugd en Gezin. De Wolf: ,,In het huidige omroepsysteem is maar een beperkt budget voor drama beschikbaar. Met dit pilot project willen we onderzoeken of het volgens deze vorm van co-financiering mogelijk is om, met behoud van kwaliteit en onafhankelijkheid, een belangrijk thema in televisiedrama te behandelen.’’

Als eindredacteur Drama bij de VARA was de Wolf eerder verantwoordelijk voor de serie 12 steden, 13 ongelukken, die op dezelfde wijze werd gecofinancierd, in dat geval door het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Zoals destijds door de schrijvers verhalen uit de verkeerspraktijk in drama werden omgezet, zo putten nu de scenarioschrijvers uit gevallen die het Trimbos Instituut registreerde. Op een website bij de serie, die nog als discussieforum moet worden opgetuigd, spreken de makers dan ook over ‘waargebeurde verhalen over drank- en drugsgebruik’.

Nu een toenemend aantal gevallen van ‘comazuipen’ en hasjverslaving onder pubers wordt geteld, is enige bezorgdheid op zijn plaats. Maar een zedenpreek uitgerekend van de omroep die in het verleden gold als propagandist van de losbandigheid? Dat is het beslist niet, zegt De Wolf: ,,De jeugd die de VPRO destijds als vrijgevochten omroep bediende, was een paar jaar ouder dan de doelgroep van Roes: 14- tot 18-jarigen. Bovendien richten we ons mede op de ouders en leraren. Roes biedt voortgaand inzicht in deze problematiek en wil de dialoog erover aanwakkeren.’’ Het uitgangspunt van Roes is dan ook, aldus De Wolf: ,,Niet moralistisch waarschuwen maar, op basis van bestaande casussen, de effecten en consequenties van drank- en drugsgebruik in kaart brengen.’’

De serie wijst op de gevaren van cannabis- en drankgebruik, maar bijvoorbeeld ook op die van het ‘indrinken’. De Wolf: ,,De derde aflevering, Wie is de lul van Hanro Smitsman, gaat over een ‘spel’ met glazen jenever, genaamd Suicide six. De ‘verliezer’ moet glazen jenever in oplopende grootte leegdrinken. Het zesde glas is een met jenever gevuld bierglas. Vervolgens gaat het gezelschap de straat op. Deze aflevering heeft geen belerende toon, maar is juist heel geestig en lichtvoetig gemaakt.’’

Het zijn niet alleen de jongeren die in Roes als grootgebruiker worden neergezet, beklemtoont De Wolf: ,,In de tweede aflevering, Grand dessert van Remy van Heugten, versjteert een aantal volwassenen het verjaardagsfeestje van een meisje dat 15 wordt door te veel te drinken. In deze film wordt ook het standpunt van de ouders getoond, met behulp van beelden van de webcam en de mobiele telefoon. Door drie vertellagen heeft deze aflevering een heel interessante beeldtaal.’’

Roes: Gesloopt, Ned. 3, 21.00-21.25u. Meer informatie op de website roes.tv