De Tour de France van Wouter B.

Frankrijk heeft in Europa twee tradities hoog te houden: het antiklerikale, republikeinse denken en het dirigistische financieel-economische model. Het is het land van de verlichtingsfilosoof Voltaire én van de grondlegger van de staatssturing in de economie, Jean-Baptiste Colbert.

Als de verdediger van het universele recht op de vrijheid van meningsuiting wil progressief Frankrijk bescherming – en zo nodig het Franse staatsburgerschap – aanbieden aan Ayaan Hirsi Ali. De Nederlandse van Somalische afkomst kan, nu ze in de Verenigde Staten woont, niet langer een beroep doen op financiële steun van Nederland om haar veiligheid te garanderen.

De „schandelijke lafheid” (filosoof Bernard Henry-Lévy) van Nederland jegens de „Voltaire van onze tijd” (staatssecretaris voor mensenrechten Yade) maakt de scherpe kritiek van Hirsi Ali tegen de radicale islam tot een Franse en een Europese zaak.

Hoe anders is het gesteld met het Franse begrotingsbeleid. Gisteravond veegde de ‘eurogroep’, de club van vijftien landen met de euro als munt, de vloer aan met Frankrijk. De ministers van Financiën van Nederland, Duitsland en Luxemburg, geflankeerd door de voorzitter van de Europese Commissie hekelden het gemak waarmee Frankrijk afspraken om in 2010 de begroting in evenwicht te hebben, loslaat.

„Als de grotere landen zich niet aan de regels houden, dan schaadt dat het vertrouwen in Europa”, zei Wouter Bos. Hij vond het wel een idee om extra maatregelen te nemen tegen landen die zich onvoldoende moeite getroosten zich aan de begrotingsregels te houden.

De Franse suggestie om gezien de financiële crisis en de economische onzekerheid de teugels van de begrotingsdiscipline te vieren, kreeg in Brussel geen steun. De eurogroep voelt niets voor expansief beleid.

Bos, in eigen land bekritiseerd door de oppositiepartijen SP (‘Bos is neoliberaal’) en VVD (‘Bos is potverteerder’), kreeg in Brussel juist alle lof van zijn collega’s voor het Nederlandse begrotingsbeleid. Het is stabiel en voorspelbaar. Het begrotingssaldo beweegt mee met de conjunctuur, vorig jaar was sprake van een klein overschot en het kabinetsdoel, een structureel overschot van 1 procent in 2011, ligt nog steeds binnen bereik.

Frankrijk heeft het lastiger. Het tekort, vorig jaar 2,4 procent, zal bij iets lagere economische groei oplopen. Evenwicht in 2012 zoals president Sarkozy heeft toegezegd, laat staan in 2010, komt daarmee verder weg.

Geen wonder dat Frankrijk de financiering van de bescherming van Hirsi Ali het liefst onder brengt bij de Europese Commissie, zoals enkele Franse europarlementariërs al suggereerden.

roel janssen