Blijf op mij jagen, zei de duif

Schrijfster Saskia de Coster (1976) belicht de liefde in een korte serie in 4 delen. Deel 2.

Hoe houd je jezelf in leven? Als je erbij stilstaat, vraag je je af of je er wel toe in staat bent. Op je eentje lukt het je niet. Stel nu dat er geen anderen waren, dan moest je zelf gaan jagen als je honger had. Maar er zijn steeds anderen. Om te jagen, en om de liefde in leven te houden.

De liefde tussen Hans en mij was spannend begonnen. We hadden voor het eerst gekust in de wachtkamer van de radiografiedokter. We waren voor het eerst één bloot geheel geweest in de bezemkast van de wc van de wachtkamer van de radiografiedokter.

We waren in de radiografie begonnen. Vrienden vonden zoveel openheid maar raar. Zowel inwendig als uitwendig waren onze lichamen open boeken voor elkaar. Was er nog wel iets spannends? Nee hoor, zeiden wij. Wij probeerden ook niet om de liefdesvlam levend te houden. Wij probeerden niet stout te zijn met complexe, lelijke lingerie. Enkel per ongeluk knoopten wij elkaar op in de lakens en slagroomlikken in bed was een te calorierijke activiteit.

Maar de jacht, daar deden wij gretig aan mee. Op een dag liep ik op straat en een duif landde op mijn hoofd, plompverloren. Ik zwaaide met mijn handen boven mijn hoofd maar de duif of duivelin liet zich niet verjagen. Ze had mij uitverkoren. Haar klauwtjes haakten in mijn hoofdhuid. Zou ik voor de rest van mijn leven met een duif op mijn hoofd rondlopen, zoals een Afrikaanse vrouw met een waterkruik? Wat kon ik doen? Stond ik er alleen voor? Nee hoor.

Ik belde Hans. Hans wist dat ik wel eens buiten mijzelf kon raken van paniek omdat er een levend dier op mijn hoofd was neergedaald en hij snelde zijn crisisvergadering uit, de straat op, mijn Tarzan liep mij tegemoet, verjoeg de duif van mijn hoofd en nam me in zijn armen.

De duif danste in de goot rond brood. Nu was het mijn beurt om op de duif te jagen. Razendsnel greep ik haar bij de staart. Ze keek me aan. „Never surrender”, zei de duif, „blijf op mij jagen. Ik ben het symbool van de liefde.”

Nee, liefde is niet gratis. Hans werd na het duivenincident ontslagen. Maar wij bezaten nu een kostbare duif. Ze vliegt door ons huis, onze jachttrofee. We geven haar zaad met maar liefst zes soorten graan.