Het mag allemaal best wat sexier

Dick Jaspers (42) speelde in de eredivisie driebanden een uitwedstrijd in zijn woonplaats St. Willebrord. Omdat de toekomst van het driebanden volgens hem in Zwolle ligt.

Van zijn woning aan De Gagelrijzen naar speelzaal ’t Pleintje aan de Kanariestraat in St. Willebrord is voor biljarter Dick Jaspers een wandeling van zo’n tweehonderd meter. Vertrouwd terrein dus. Maar gek genoeg voor een uitwedstrijd in de eredivisie driebanden; tegen de club met de zwoele naam Frontline Lingerie. Jaspers als gast in zijn woonplaats, omdat hij speelt voor tegenstander Hanze Catering uit het 180 kilometer noordelijker gelegen Zwolle.

Cor Jaspers begrijpt maar al te goed dat zijn naamgenoot – geen familie – voor de concurrent speelt. Bij de Zwolse club zit het grote geld, niet in St. Willebrord, waar Frontline Lingerie met een begroting van 15.000 euro werkt en de centen jaarlijks bij elkaar moet schrapen. „Hanze Catering werkt met een budget van 250.000 euro op jaarbasis”, beweert de teamleider van de Willebrordse club en wedstrijdleider van dienst.

En wijzend op de talrijke sponsorbordjes aan de muur van het klassieke biljartcafé: „Zo moeten wij aan het geld komen. En het wordt elk jaar moeilijker, omdat de driebandencompetitie amper publiciteit genereert. De sponsors zijn ook niet gek. Onze biljarters spelen voor een onkostenvergoeding. Neem Gerwin Valentijn, de kopman; hij zit als stratenmaker de hele week in de keien.”

De realist Cor Jaspers laat zich niet snel verleiden tot dagdromen. Maar als hij dan eens aan het mijmeren slaat, ziet hij de vier topspelers uit St. Willebrord in een team spelen. Als biljartliefhebber kan hij bij opsomming van de namen een gevoel van opwinding nauwelijks onderdrukken: „Stel je eens voor: Dick Jaspers, Frans van Kuyk, Christ van der Smissen en Gerwin Valentijn bij elkaar, man, dan heb je een wereldteam, misschien wel het beste van Europa.”

Maar drie van die vier driebandenspecialisten staan onder contract bij concurrenten en spelen alleen een uitwedstrijd in St. Willebrord, het dorp onder de rook van Breda, dat ook beroemde wielrenners als Wim van Est, Wout Wagtmans, Rini Wagtmans, Jacques Hanegraaf en de volkszangeres Corry Konings heeft voortgebracht. Een uitwedstrijd in eigen dorp, Dick Japers vindt het al lang niet bijzonder meer, omdat hij al jaren elders speelt. „Dat ik te voet naar een uitwedstrijd kan, dat maakt het speciaal”, zegt de biljartende globetrotter, die in ’t Pleintje vele handen moet schudden en wiens partij tegen de kleine maar taaie Belg Francis Forton door vrouw en zoon en zijn vader met diens vriendin wordt gadegeslagen.

De ambiance waarin de wedstrijd wordt gespeeld, is stereotiep voor het biljarten: een rokerig café waar het bier rijkelijk vloeit. Aan de tafels rond de twee biljarts vooral mannen van middelbare en gevorderde leeftijd, van wie velen speciaal voor Dick Jaspers zijn gekomen. Want normaal komt de helft kijken van het honderdtal dat gistermiddag aanwezig was.

Gezellig zo’n omgeving, vindt Dick Jaspers, maar ook een bewijs dat de biljartsport dringend aan vernieuwing toe is. Met die bedoeling is volgens de nummer vier van de wereldranglijst zijn sponsor – een man die uit het voetbal komt en bij zijn eerste bezoek aan een biljarttoernooi verkocht was – een driebandenploeg begonnen.

Wim Salomons, eigenaar van Hanze Catering, richt bij thuiswedstrijden in Zwolle niet alleen voor de gasten overvloedige buffetten in, maar laat ook muziek spelen en het publiek voor en na de partijen door een diskjockey vermaken. Hij zou daarnaast graag zien dat mooie caramboles worden beloond met applaus of gejuich en niet met dat eeuwige knippen van de vingers. Biljarten moet sexy worden, vindt Salomons. Dick Jaspers wil er graag aan meewerken. „Om nieuw publiek te werven, moeten we de sport uit de cafésfeer halen.”

Dick Jaspers heeft een speciale band met zijn nieuwe ploeg, omdat hij zelf verantwoordelijk was voor de teamsamenstelling, een taak waar spelers zich normaal verre van houden. Salomons wilde een sterrenploeg, maar miste de kennis en de contacten. Hij garandeerde voor een periode van drie jaar een budget van tweeënhalve ton per jaar als Jaspers spelers zou zoeken. Die vond Torbjörn Blomdahl bereid te komen, hoewel hem dat het kopmanschap kostte. De Zweed wilde alleen komen als hij eerste speler werd. Andere spelers zijn de Duitser Martin Horn en Ad Korevaar.

Wat nog ontbreekt is een eigen accommodatie. Salomons had een biljartzaal in het nieuwe stadion van FC Zwolle in gedachten, maar die komt er definitief niet. Een goede kans dat het tijdelijke onderkomen op de campus van de Hogeschool Windesheim de vaste speelzaal van de biljarters wordt. Tot plezier van Dick Jaspers, die het een voortreffelijke accommodatie vindt. En het bij de Zwolse ploeg trouwens erg naar zijn zin heeft. „Echt, ik heb het niet eerder zo gezellig gehad in een ploeg.”

Oh ja, de wedstrijd in St. Willebrord tegen Frontline Lingerie won Hanze Catering met 8-0. Dick Jaspers versloeg Forton, zij het moeizaam. En met één punt achterstand op koploper Crystal Kelly uit Waalwijk blijft de titel voor de Zwolse ploeg binnen bereik.