Een tulpeiland voor de kust, waarom eigenlijk niet?

Een tulpeiland voor de kust zullen we vooralsnog op ons buik moeten schrijven.

Gisteren hoorde ik Hans de Boer, lid van Balkenendes eigen innovatieplatform, nog zeggen dat alleen het idee al ongelooflijk veel positieve energie had vrijgemaakt.

Maar waar had hij er mee naartoe gemoeten?

In Buitenhof hadden ze gisteren behalve de ex-, midden- en kleinbedrijven twee mannen uitgenodigd die verstand hadden van zee en kust en strand: een waterbouwkundige en een baggeraar. Die vonden het hele plan niks.

De Boer reageerde zoals ik waarschijnlijk ook zou hebben gereageerd: met de pest in z’n lijf. Het is altijd hetzelfde met die zogenaamde deskundigen. U en ik verzinnen iets, de positieve energie giert door ons lichaam, we beleggen een topconferentie in het Kurhaus, en wat roepen de kenners nog vóór je goed en wel bent begonnen? Kan niet.

Balkenende moest het vorige week na zijn innoverend adres aan de wetenschap ook hard verduren.

De Boer, die tijdens de bijeenkomst in Scheveningen als platformlid natuurlijk op de eerste rij had mogen zitten, verklaarde na afloop dat het tot drie uur ‘geweldig’ was gegaan. Maar toen waren de experts aan het woord gekomen, en nog vóór het vier uur had geslagen, waren de zeetulpen in feite ten grave gedragen. Met „Een tulpeiland voor de kust?” had een professor in het deltawezen aan alle illusies een eind gemaakt. „Dat zou één grote moddervlakte worden, een nationale ramp.”

Balkenende, die samen met Tineke Huizinga (van de chipkaart en de taximeter) de afwijzing in ontvangst moest nemen, hield zich groot, en daagde de energiesector uit om een energie-eiland te ontwikkelen met voorzieningen voor energieopslag en voor windturbines.

Allemaal op die moddervlakte?

Ik vraag het maar, want voor een antwoord ben ik te dom. Maar tegelijkertijd krijg ik bijna een hekel aan mezelf als ik merk hoe gemakkelijk ook ik mezelf laat meeslepen door de eeuwige, negatieve scepsis van mensen die het beter zeggen te weten. Hebben die zelf weleens positieve energie vrijgemaakt?

Balkenende vecht nu al vijf jaar tegen hun bierkaai. Hij begon in 2003, en ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat er sindsdien veel is geïnnoveerd. Maar waarom niet?

Vast niet omdat het al die jaren aan ideeën zou hebben ontbroken. Eerder omdat elk uitdagend voorstel is getrakteerd op een koor van kenners dat riep dat het één grote moddervlakte en een nationale ramp zou worden. Daarom is er natuurlijk ook nooit veel publieke aandacht aan de initiatieven besteed. Ik zou niet één item in Nova kunnen opnoemen, geen enkel stevig en diepgaand radiodebat, laat staan een brede maatschappelijke discussie.

Het vaakst las je over het platformwerk in giechelige krantencolumns zoals ik er nu ook weer eentje dreig te schrijven omdat ik onlangs m’n lachen niet kon inhouden toen ik de toespraak had gelezen die de premier op de topdag van Winnen met Water hield. Dat was weer precies zoals hij ons twee jaar geleden opriep om de geest van de Verenigde Oostindische Compagnie in ere te herstellen, waarmee hij de hoon van de oppositie oogstte.

Maar was dat nou zo’n raar vermaan aan een bevolking die op de lagere school niet meer leert lezen en schrijven (wat ze onder de VOC trouwens ook nooit leerden), die in het vervolgonderwijs mag doen waar ze zin in heeft, en haar studie voltooit op wat wijlen Piet Vroon al de Zulo (van Zeer Uitgebreid Lager Onderwijs) noemde?

Hebben de waterbouwkundigen en de baggeraars die de mooiste ideeën voortdurend hooghartig van tafel vegen, ooit hun best gedaan om een paar tulpeilanden aan te leggen ter hoogte van Scheveningen, Zandvoort en Petten?

Het giechelen zal ons nog eens vergaan.

Lees alle columns van Blokker op nrcnext.nl/blokker