Shell moet koers in Nigeria verleggen

Weinig plekken bezorgen Big Oil meer hoofdpijn dan Nigeria. Als de grootste buitenlandse olieproducent in het Afrikaanse land sluist Shell meer dan 95 procent van de olie-inkomsten door naar de staat. In ruil daarvoor heeft het concern te kampen met een gammele infrastructuur, boze rebellen en inmiddels ook een regering die erop uit is een nog groter deel van de winst naar zich toe te trekken. Terwijl de olievelden voor de kust er veelbelovend uitzien, zouden de activiteiten van Shell aan land wel eens meer problemen kunnen opleveren dan ze waard zijn.

Het Brits-Nederlandse olieconcern kwam Nigeria zeventig jaar geleden binnen. Destijds verdiende het geld als water aan de export van Nigeriaanse olie. Maar in de loop der jaren is de beroering in Nigeria ge√ęscaleerd, terwijl de winst is afgenomen. Rebellen, die ongelukkig zijn met de manier waarop de olie-inkomsten worden verdeeld, gingen de infrastructuur saboteren en de werknemers van Shell terroriseren. Intussen heeft de overheid beslag gelegd op een steeds groter deel van de winst. Shell verdient nu nog slechts 2 tot 3 dollar aan een vat aan land geproduceerde olie, hoewel de Nigeriaanse olie onlangs voor 91,93 dollar per vat van de hand ging, aldus Argus Media.

De onbetrouwbaarheid van het aanbod heeft ook tot woede geleid onder de klanten van Shell. In 2006 lag bijvoorbeeld tweederde van de productie aan land het grootste deel van het jaar stil. In het laatste kwartaal van 2007 opereerde Shell op ongeveer 50 procent van zijn capaciteit van een half miljoen vaten per dag. De jongste tegenslag was dat Shell nog eens 130.000 vaten per dag is verloren door een lekkende pijpleiding. De vrees voor aanslagen door rebellen heeft de reparatie vertraagd. Bovendien moet Shell nu rekening houden met een nieuwe bedreiging in de vorm van Gazprom. De Russische energiereus wil geld in Nigeria pompen om de aardgasreserves te ontwikkelen. Dat voorspelt weinig goeds voor de positie van Shell.

Het is waar dat het overal steeds moeilijker is geworden toegang te krijgen tot nieuwe reserves, nu overheden zich nationalistisch opstellen ten aanzien van hun natuurlijke hulpbronnen. Tegen die achtergrond kunnen de problemen gewoon de prijs zijn die moet worden betaald om zaken te kunnen doen. Maar het kan zinvol zijn voor Shell om op zoek te gaan naar een manier om onder zijn joint-venture met de Nigeriaanse overheid uit te komen, mits het zijn rol kan behouden in de ontwikkeling van de olievelden voor de kust. Die leveren een hogere winst per vat op en bevinden zich buiten het bereik van de rebellen.

Cyrus Sanati

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen: www.breakingviews.com