Op straat zijn de nationale shirts in waarde gedaald

De uitschakeling van Ghana bij de Afrika Cup heeft de bevolking van het organiserende land in een comateuze toestand gebracht. Vergane trots.

Een dag na de verloren halve finale bij de Afrika Cup lijkt Ghana een ander land. De opgewektheid van de bevolking heeft plaatsgemaakt voor lege blikken. De Ghanese vlag wappert nog wel op de auto’s, maar in de straten van Accra heerst niet langer een uitgelaten stemming.

Voor de wedstrijd van donderdagavond betoverde een man, die zijn donkere huid beschilderd had met de nationale kleuren, nog de drukke winkelstraat in de wijk Osu. Op voetbalschoenen, met een rood-geel-groene pruik op zijn hoofd en alleen gehuld in onderbroek stond hij minutenlang midden op de straat op één been, met een bal geklemd tussen voet en scheenbeen. Zelfs de verkopers van T-shirts bleven verbaasd staan kijken. Vanuit de toeterende auto’s die stapvoets langsreden, kreeg hij af en toe wat geld toegestopt. Maar ook ’s mans ritueel bracht Ghana niet in de finale.

Vanaf de overwinning op Nigeria in de kwartfinale steeg het vertrouwen in een goede afloop tot grote hoogte. De klap van Kameroen kwam hard aan. Weg is de gedroomde finale tegen hun ‘grote broeders’ uit buurland Ivoorkust. Sterker, de ‘droomfinale’ heeft vandaag plaats op een bijpodium met de wedstrijd om de derde plaats. Want ook voor Ivoorkust bleek de finale te hoog gegrepen na de 4-1 nederlaag tegen titelverdediger Egypte.

Daags na de halve finale is het rustig in het Royal Fiesta Hotel, het onderkomen van de Ghanese selectie. Speler Hans Adu Sarpei zit op een bank met zijn Duitse vriendin ruzie te maken in het Duits. Hij heeft geen idee waar Quincy Owusu-Abeyie is. „Misschien ligt hij te slapen.” De persconferentie van de bondscoach Claude le Roy laat ook op zich wachten.

In de lobby zit de Franse trainer bij te praten met de Belg Karel Brokken, directeur van Feyenoords jeugdopleiding in Ghana. Doelman Richard Kingson gaat geduldig met iedereen op de foto.

Buiten het hotel staat middenvelder Andre Ayew met lokale journalisten te praten. „We mogen trots zijn op onze prestatie, want we horen bij de beste vier”, zegt de achttienjarige zoon van de voormalige Ghanese topvoetballer Abedi Pele.

Ayew is een opvallende speler. Niet alleen vanwege zijn volwassen spel, maar samen met Quincy Owusu-Abeyie zorgde hij voor een trendbreuk. Spelers van Afrikaanse afkomst die in Europa zijn geboren, kiezen steeds vaker voor de nationale teams in Afrika. Waar in het verleden George Boateng voor Nederland koos, Gerald Asamoah in het Duitse team werd opgenomen en het ‘wonderkind’ Freddy Adu Amerikaans international werd, tonen Owusu-Abeyie en Ayew dat de keus ook anders kan uitvallen.”

De ontwikkeling blijft niet beperkt tot Ghana. Ook andere deelnemers van de Afrika Cup hebben spelers die eerder als jeugdinternational voor een Europees land werden geselecteerd. Voor het eerst werd zelfs een speler die in Europa is geboren tot Afrikaans voetballer van het jaar gekozen. Frederic Kanouté, die met Mali niet verder kwam dan de groepsfase, werd tijdens het toernooi uitgeroepen tot de beste speler.

De prijs is controversieel. De Afrikaanse voetbalfederatie CAF stelde op de dag van de uitreiking een nieuwe regel in. Alleen spelers die aanwezig zijn bij de uitreikingsplechtigheid komen in aanmerking voor de trofee. Een grote kanshebber, Ivoriaan en Chelsea-aanvaller Didier Drogba, verkoos om de ongelukkig geplande bijeenkomst, in het naast Ghana gelegen Togo, te laten schieten. Drogba wilde zich ongestoord voorbereiden op de kwartfinalewedstrijd tegen Guinee.

Chelsea speler Michael Essien was tot zijn eigen verbazing wel aanwezig in Togo. Met dank aan de selectie van Ghana, die bondscoach Le Roy overhaalde de sterspeler een avondje vrijaf te geven. Maar net als de verkiezing is deze Afrika Cup ook niet het toernooi van Essien geworden. In de halve finale tegen Kameroen moest de sterke middenvelder noodgedwongen de gevaarlijke spits Eto’o bewaken. Hij voorkwam niet dat Eto’o de beslissende pass op matchwinnaar Alain Nkong kon geven.

De ‘Farao’s’ uit Egypte en de ‘Ontembare Leeuwen’ uit Kameroen maken zich op voor de finale van morgen. In de groepsfase maakte Egypte een sterkere indruk en won dat duel met 4-2. Voor Ghana wacht nog een wedstrijd die er niet meer toe doet.

In de winkelstraten van Accra lopen nog altijd de verkopers met hun T-shirts. Zaken gaan altijd door in Afrika. Alleen zijn de shirts van Ghana aanzienlijk in waarde gedaald.