Lamlendigheid ouders leidt tot drinkende pubers

De actie van de moeders uit Siegerswoude in Groningen om de sluitingstijd van de disco`s in de drie noordelijke provincies te vervroegen naar twee uur in de nacht, doet mij denken aan de voetballer die vraagt of de goal verplaatst kan worden omdat hij zo vaak naast schiet (NRC Handelsblad, 2 februari). De dames geven de horeca weliswaar gelijk die stelt dat het de verantwoordelijkheid van de ouders is dat hun kind op tijd thuis komt, ”maar nu (met die late sluitingstijd) kun je niet als ouder van je kinderen vragen dat ze vroeg thuis zijn”, vinden de moeders. Waarom niet? Waar zijn trouwens de vaders?

Stel, je woont in een Gronings dorp en je hebt een kind van 14, 15 of 16 jaar dat `s nachts om twaalf uur naar de disco gaat. Vanaf tien uur komen er zeven vrienden en vriendinnen over de vloer om alvast in te drinken. Het kan ook zijn dat zij dit met z`n allen in de naburige `keet` doen. Als je dan tegen je kind zegt dat het om één uur thuis moet zijn, krijg je als verweer te horen dat de anderen véél langer mogen blijven. Wat doe je dan als ouders? Je belt de ouders van die andere kinderen op en je vraagt of zij met jou en met elkaar een afspraak willen maken waarin ten aanzien van alle betrokken kinderen één lijn wordt getrokken. En handhaven natuurlijk! Wat is daar nu moeilijk aan?

De lamlendigheid van veel ouders, die het gedrag van hun pubers als een onvermijdelijk natuurverschijnsel ondergaan, leidt tot verwaarlozing van hun kroost. Die ouders hebben bovendien niet in de gaten dat het wangedrag van hun kroost hun eigen isolement verraadt.