Tweede album van Lupe Fiasco maar deels geslaagd

cd hiphop

Lupe Fiasco: The Cool

Lupe Fiasco is een rapper uit Chicago die tegen stadsgenoot Kanye West aanschurkt en worstelt met zijn imago als positivo. „Ik heb veel meer met gangsta rap!”, huilt hij. Maar zijn enige nummer over vluchten voor de politie gaat over skateboarders in een no skating-zone. Ooit een gangster op een skateboard gezien?

Op zijn tweede album overheerst een verward creatief zelfbeeld. De frisse verhalenverteller van het debuut probeert dit keer trucs uit die al beter door anderen zijn gedaan en verdrinkt in theatrale synthesizerstrijkers en stemmig bedoelde pianotonen. Wanneer Fiasco wat minder de hiphopintellectueel is die zich verplaatst in Het Kwaad of een nummer lang een hamburger als metafoor voor de verloedering gebruikt, is hij een fijne rapper.

Het is soms spannend naar Fiasco te luisteren. Bijvoorbeeld bij een nummer over een jongen die zich via rap ontworstelt aan het straatleven, dat eindigt met de mededeling dat hij twee dagen later toch weer drugs staat te verkopen. Of een nummer waarin Fiasco er van zowel blank als zwart van langs krijgt, omdat hij de ontwikkeling van zwarten zou stimuleren maar met zijn dure woorden zelf niet ‘zwart’ genoeg is. Zou Obama dit album al op zijn i-Phone hebben staan?