Scarlett Johansson is een Obama-girl

President Bush moet wel een groot probleem hebben, als zelfs Rambo niet meer achter hem staat. In interviews schamperde Sylvester Stallone deze week over de arrogante glimlach (de ‘smirk’) van de zittende president. Binnenkort is Stallone weer in de bioscoop te zien als de eenzame vechtmachine Rambo. In de jaren tachtig ging hij nog op missie naar Vietnam, om zo die oorlog alsnog voor zijn vaderland te winnen. Maar mede om te voorkomen dat de nieuwe Rambo gelezen zou worden als een steunbetuiging aan de politiek van Bush in Irak, situeerde hij de film niet in het Midden-Oosten, maar in Birma, uit protest tegen het militaire regime in dat land. Wat weer niet wegneemt dat Stallone inmiddels zijn steun heeft uitgesproken aan John McCain, de grootste havik onder de republikeinse kandidaten.

Hollywood beleeft gepolitiseerde tijden. Dat blijkt ook uit de eindeloze stroom ‘endorsements’ van sterren – steunbetuigingen aan hun favoriete presidentskandidaat. Dat zijn niet alleen bekende activisten zoals George Clooney (voor Barack Obama), Tim Robbins (tot voor kort voor John Edwards) of Barara Steisand (Hillary Clinton), ook acteurs waarvan je het niet verwacht laten zich horen. In de race om de stem van filmsterren en andere beroemdheden, ligt Obama een straatlengte voor op Clinton.

Het had iets aandoenlijks om Robert DeNiro schutterig de eerste politieke toespraak van zijn leven te zien houden, tijdens een bijeenkomst met Obama in New Jersey maandag. DeNiro klampte zich vast aan zijn papier, maar retorisch zat de speech goed in elkaar. Hij maakte een mooi nummer van de onervarenheid van Obama: onervarenheid met het toegeven aan lobbyisten, met achterkamertjespolitiek, met het steunen van de oorlog in Irak. DeNiro: „Met dat soort onervarenheid kan ik leven.”

Jack Nicholson gaf op onverwachte wijze uiting aan zijn liefde voor vrouwen. Hij sprak zich uit voor Hillary, als „de beste man voor de baan”. Hillary, blij verrast: ,,I’m thrilled to have Jack’s support. I’m a big fan and a friend of Jack”.

De politieke voorkeur van de sterren valt op ongeveer dezelfde manier uiteen als die van de Amerikaanse bevolking. De zwarte stem gaat naar Obama, met onder meer Will Smith, Jamie Foxx, en de zangers John Legend en Stevie Wonder. Ook jongeren zijn gevoelig voor zijn boodschap. Scarlett Johansson is een Obama-girl: „Mijn hart is van Obama. Met hem ben ik, eindelijk, verloofd.”

Babyboomers kiezen vaker voor Hillary, zoals Streisand en Steven Spielberg. De regisseur klinkt niet zo enthousiast. Hij maakte zijn keuze maanden geleden al bekend en omschreef Clinton als „de meest gekwalificeerde kandidaat om ons te leiden vanaf haar eerste dag in het Witte Huis.” Ook in Hollywood geldt: Clinton is de keuze van het hoofd en Obama van het hart. De latino’s, ten slotte, gaan ook in de richting van Hillary, met voorop de ster van de serie Ugly Betty, America Ferrara.

Of het allemaal veel betekent is de vraag. Uit opinieonderzoek van het bureau E-Poll is gebleken dat slechts 16 procent van de Amerikanen zegt dat een uitspraak van een beroemdheid invloed heeft op hun stemgedrag. En 10 procent zegt dat een beroemdheid hun stemkeuze ook negatief kan beïnvloeden. Dat die invloed inderdaad niet zo groot hoeft te zijn, bleek op Super Tuesday. Obama had weliswaar de steun van DeNiro, die als geen andere acteur, behalve Woody Allen, een symbool is voor New York. Maar Clinton wist die staat toch comfortabel te winnen.