Kijk, dat is slim van die Thai

De reis was in één dag bedacht en geboekt: naar een Thais eilandje, in een hut op palen. De combinatie van de woorden ‘eilandje’, ‘hut’, ‘op’ en ‘palen’ maakten mij zo gek (op een positieve manier) dat ik door middel van allerlei woest muisgeklik en een korte, maar intense e-mailcorrespondentie met ene May – de uitbaatster van het hutje – binnen de kortste keren geboekt had.

Pas daarna kwam een periode van bezinning, van verdieping: wat was dat eigenlijk voor eilandje, en wat voor extreem gevaarlijke diersoorten liepen er zoal vrij rond? Het eiland heet, en dit was deels aanleiding tot gekte van mijn kant, Turtle Island. Het heeft namelijk de vorm van een schildpad (al zie ik dat niet helemaal op de landkaart, maar misschien is het gemodelleerd naar een zeer zeldzame schildpad in de vorm van een amoebe) en er zwemmen ook schildpadden. Een aanlokkelijk idee.

Maar behalve schildpadden bleken er ook haaien rond te zwemmen. Kijk, dat is slim van die Thai: dat ze zo’n eiland niet Shark Island noemen. Het waren kleine haaien, dat wel (Little Shark Island) en ze waren ongevaarlijk (Little Harmless Shark Island), maar toch: het idee dat ik vredig, voortgetrokken door de gespierde achterpoten van een reuzeschildpad door zee zou drijven en dan ineens een Jaws-vinnetje voor me zou zien opduiken, hoe ongevaarlijk ook, gaf mij niet echt een vakantiegevoel.

Toen ik eindelijk wat tot rust gekomen was over de haaien, zei mijn vriend iets onhandigs. Of eigenlijk: hij mompelde het. Ik verstond hem niet, en toen wilde hij het niet meer herhalen. Na lang aandringen vertelde hij het toch: hij had van iemand die op het eiland geweest was, vernomen dat er op gezette tijden joekels van kokosnoten naar beneden vielen.

Daar had ik nog niet over nagedacht.

Op internet bekeek ik YouTube-filmpjes en foto’s van Turtle Island. Inderdaad, een blauwe zee, een wit strand, en daarachter: rijen en rijen met palmbomen. Met enorme kokosnoten erin. Ook rondom het hutje.

En iedereen maar zeggen dat Thailand zo’n onavontuurlijke bestemming is. We hadden naar Vietnam gemoeten, of Cambodja, dáár waren pas tempels en ongerepte toendra’s en halfvergane lijken van ex-dictatoren die je zomaar in de jungle kon aantreffen.

Ze kletsen maar. Ik ben een echte avonturier en ik ga naar een wit strand met palmbomen. Tot over drie weken, dan vertel ik alles over de kokosnoten.

Tijdens de vakantie van Aaf schrijft Olga van Ditzhuijzen op deze plek een column.