‘Erkenning Kosovo schept chaos’

De NAVO-ministers over-leggen dezer dagen in Litouwen. „We zien een militair apparaat onze grenzen naderen”, zegt Ruslands ambassadeur bij de NAVO, Dmitri Rogozin.

Petra de Koning

Dmitri Rogozin, de nieuwe ambassadeur van Rusland bij de NAVO, glimlacht als hij denkt aan de tijd dat er nog Russische troepen in Kosovo waren. Dat was in 1999, de NAVO-bombardementen op Servië waren net voorbij. Het waren niet de Britse of Amerikaanse militairen die door de onderdrukte Albanezen als redders werden binnengehaald. Russische militairen waren als eersten in de Kosovaarse hoofdstad Priština en op het vliegveld buiten de stad. Ze werden toegejuicht, ze reden rond met bloemen op hun tanks – van de Serviërs.

Dat de Russische troepen Kosovo daarna toch hebben verlaten, was voor Rusland een vernedering. Maar Rogozin, in zijn kantoor op het NAVO-hoofdkwartier in Brussel, zal dat niet zo zeggen. Hij zegt: „We deden ons werk. Maar in politiek opzicht was het nutteloos geworden om in Kosovo te blijven. Nu mogen de Europese Unie en de NAVO de problemen te lijf gaan die het resultaat zijn van hun eigen beleid.”

Kosovo zal zich een dezer dagen onafhankelijk verklaren van Servië.

Dmitri Rogozin: „Als er zo’n eenzijdige verklaring komt, zonder overleg met Servië, dan zal dat leiden tot een conflict.”

Tussen wie precies?

„Tussen de Serviërs en de Albanezen. Het radicale deel van de Albanezen in Kosovo bestaat uit criminele groepen, gefinancierd door drugshandel en mensenhandel. De Serviërs wonen bij elkaar in het noorden. Zij zullen zich van Kosovo willen afscheiden.”

En wat zal Rusland doen?

„Wij zullen de internationale rechtsregels respecteren. Dat zouden de anderen ook moeten doen. Laat de Serviërs en de Albanezen verder praten over een oplossing. Laat ze er vijf of tien jaar over doen. Wat maakt dat uit?”

Er zal nu niet meer verder worden gepraat.

„Denk aan de Basken in Spanje. Als die de morele steun van de Amerikanen zouden krijgen zoals de Albanezen in Kosovo, dan zouden ze zich ook meteen afscheiden. Waarom moet er zoveel haast worden gemaakt? Er is bloed gevloeid. Dan is er tijd nodig, misschien een generatie lang.”

Die onafhankelijkheid van Kosovo komt er. Wat kan Rusland nog doen?

„Er zullen geen parachutes neerdalen. Maar wij zullen naast de landen staan die vinden wat wij vinden: China, Spanje. Voor de chaos die zal ontstaan, voor het mogelijke bloedvergieten, zijn de provocateurs verantwoordelijk.”

De Albanezen van Kosovo?

„Niet alleen zij.”

Ook de Amerikanen en de Europese landen die Kosovo zullen erkennen?

„Ja, absoluut. En ik denk dat de doos van Pandora geopend wordt. Het zal een enorm precedent scheppen voor andere regio’s die zich willen afscheiden.”

Dmitri Rogozin (44) is sinds een week in Brussel. Hij maakte kennis met secretaris-generaal Jaap de Hoop Scheffer van de NAVO, hij praatte met NAVO-diplomaten over de aanstaande onafhankelijkheid van Kosovo, over de plaatsing van een Amerikaans antiraketschild in Polen en Tsjechië (waar Rusland kwaad over is) en over de mogelijke uitbreiding van de NAVO met Georgië en Oekraïne (die Rusland als een bedreiging ziet).

„Alles lijkt in orde als je onze problemen met de NAVO bespreekt”, zegt Rogozin. „Allemaal bla bla. De werkelijkheid is dat we een militair apparaat onze grenzen zien naderen.”

De zaal waar Rogozin vorige week voor het eerst de NAVO-ambassadeurs toesprak, was te klein voor alle diplomaten die erbij wilden zijn – en niet omdat ze dachten dat Rogozin door president Vladimir Poetin was benoemd om de problemen met de NAVO zo snel mogelijk op te lossen. Rogozin is een nationalist, hij is voor herbewapening van Rusland en hij is hard in zijn uitspraken. De diplomaten wilden graag weten of Rogozin zijn reputatie meteen waar zou maken.

Vandaag komen de defensieministers van de NAVO bij elkaar in Vilnius, Litouwen. Een belangrijk onderwerp is de uitbreiding van de NAVO. Wat zal uw boodschap zijn?

„Ik ben daar niet de belangrijkste held. Onze minister van Defensie is er. Ik ben er om hem in zijn oor te fluisteren wat ik vind.”

Wat fluistert u hem in?

„Stel je voor dat ik in een kleine flat woon. Opeens komt mijn buurman en die zegt: ‘Jouw vrouw woont nu bij mij’. Mijn kinderen gaan hem papa noemen. Zijn ouders komen in mijn slaapkamer wonen. Ik kan niet eens meer in mijn eigen huis naar de wc. In mijn ogen is dat geen uitbreiding. Dat is een interventie.”

De bijeenkomst in Vilnius is bedoeld als voorbereiding op de NAVO-top in Boekarest, begin april. Poetin is uitgenodigd. Gaat hij erheen?

„Dat hangt ervan af. Hij wil niet verrast worden op de wijze die ik net beschreef: een interventie.”

Dus als de NAVO besluit tot uitbreiding, komt hij niet.

„Precies. Hij kan het zich niet veroorloven dat zijn reputatie als nationaal leider wordt geschaad.”