EDF is nergens zonder politieke deal

Het is het tragische lot van EDF (Electricité de France) dat het geen stap kan verzetten zonder politieke zegen. Het Franse energieconcern, dat voor 84 procent in handen is van de staat, lijkt op een albatros zodra het zich buiten de eigen landsgrenzen waagt. Het wordt gehinderd door de in brede kring levende gedachte dat het niets anders is dan een instrument in handen van de Franse overheid, wiens inspanningen succes oogsten of falen al naar gelang de populariteit van het Franse beleid.

Het zou dus geen verrassing mogen zijn dat EDF afhankelijk is van de politiek om in Spanje te krijgen wat het wil. Het Franse concern is geïnteresseerd in Iberdrola, het energieconcern met een waarde van 50 miljard euro. Het heeft gesprekken aangeknoopt met de voornaamste aandeelhouder, bouwconcern ACS, dat een sterke speler op de energiemarkt wil vormen. Die gesprekken zijn tot nu toe op niets uitgelopen.

EDF-topman Pierre Gadonneix zegt dat het wel achttien maanden kan duren voordat de toenaderingspoging met succes wordt bekroond. Wat hij er niet bij zegt, omdat het zo voor de hand ligt, is dat de zaak zal worden beklonken door de Franse en Spaanse overheid. Helaas zal dat dan een diplomatieke overeenkomst zijn en geen zakelijke.

De woordvoerder van de Franse president Sarkozy heeft al gezegd dat EDF niets moet proberen zonder het groene licht van de Spaanse regering. Dat zal ook niet zo snel gebeuren: het Franse concern heeft jaren last gehad van zijn noodlottige poging om het Italiaanse Edison in te lijven, omdat het in conflict was gekomen met de Italiaanse regering. Iberdrola heeft zakenbank Morgan Stanley ingehuurd om onwelkome bieders af te weren en zal zich waarschijnlijk tot het uiterste verzetten. ACS heeft gezworen dat het de energiebelangen in Spaanse handen zal houden.

Het meest waarschijnlijke scenario is dat van een omvangrijke Frans-Spaanse overeenkomst, waarbij EDF wellicht in de gelegenheid wordt gesteld een voet aan de grond te krijgen in Spanje en ervan door te gaan met Iberdrola’s dochteronderneming Scottish Power. Het is trouwens tekenend voor de passiviteit van EDF dat het niet heeft geboden op Scottish Power toen dat Britse energieconcern een paar jaar geleden te koop was. Engeland is een van de weinige landen waar elektriciteitsbedrijven kunnen worden overgenomen zonder dat je politieke nevenovereenkomsten hoeft te sluiten.

Wat zouden de Spanjaarden krijgen in ruil voor hun instemming met zo’n opsplitsing? De hulp van EDF voor de energieprojecten van ACS, en hoogstwaarschijnlijk nog iets anders. Denk aan Sacyr, dat nog steeds bij de rechter gedaan hoopt te krijgen dat het het Franse bedrijf Eiffage mag overnemen. Of denk aan de mogelijke toekomstige privatisering van de Franse luchthavenbeheerder ADP, waar een paar Spaanse bedrijven belangstelling voor zouden hebben. Sarkozy is waarschijnlijk wel bereid tot zo’n soort overeenkomst, hoewel er niets zal gebeuren vóór de Spaanse parlementsverkiezingen van komende maand.

Pierre Briançon

Vertaling: Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com