Monsters in de mist

The Mist. Regie: Frank Darabont. Met: Thomas Jane. In 40 bioscopen.

Regisseur Frank Darabont is specialist in het verfilmen van verhalen van zijn goede vriend Stephen King. Na het geliefde The Shawshank Redemption (1994) en The Green Mile (1999) is The Mist, gebaseerd op een novelle uit 1980, al zijn derde King-verfilming. De hoopvolle, humanistische boodschap van The Shawshank Redemption, een Fremdkörper in het werk van King, is hier ver te zoeken. The Mist is een uitgesproken cynische film.

Na een grote storm is een mysterieuze mist neergedaald over een dorpje in Maine. David Drayton (Thomas Jane) komt met zijn zoontje en andere dorpsbewoners vast te zitten in de supermarkt, als blijkt dat zich in de mist gruwelijke reuzeninsecten en andere monsterlijke wezens schuil houden.

Het gevaar brengt het slechtste in de dorpelingen boven. Een deel van hen schaart zich achter de godsdienstwaanzinnige Mrs. Carmody en gaat op zoek naar een zondebok. Maar ook de agressieve rationalist van het gezelschap, Brent Norton, komt er niet best af. Alleen de pragmatische Drayton weet zich enigszins staande te houden.

Jammer genoeg ligt de nihilistische antimoraal er veel te dik bovenop. Wat veel beter werkt, is de manier waarop Darabont speelt met de verwachtingen van de kijker. De filmconventies schrijven voor dat een personage dat vanaf het begin prominent aanwezig is, niet onverwacht en terloops uit het verhaal verdwijnt, of dat een karakter dat aanvankelijk boos en wrokkig is gaandeweg een andere, betere kant laat zien. Maar in The Mist blijkt helemaal niets zeker te zijn. Dat maakt deze film pas echt eng.