Donderdag blijkt dat Joran een buitenaards wezen is

Mijn goede voornemen van Super Tuesday was om niets over Joran van der Sloot te schrijven, want die jongen krijgt al best veel aandacht en hij is ook nog een ziekelijke narcist, dus hij geniet ervan. En ik wil geen aanleiding zijn van enig genot van Joran van der Sloot.

Maar het viel mij op dat ik in telefoongesprekken en bij gezellige bezoekjes uitsluitend over Joran van der Sloot kon praten. Joran van der Sloot heeft mijn leven overgenomen, samen met zijn goede vriend Patrick ‘Ik deed het voor Nederland, Aruba en Amerika’ van der Eem.

Stond zondag nog in het teken van de harde waarheid, en werd maandag gedomineerd door experts die niet al te verrassende visies op Joran verkondigden (‘Hij is gek’, ‘Hij liegt vaak’, ‘Hij houdt veel van wiet’), gisteren was het tijd voor de totale ontsporing van het Jorannieuws. Mijn ochtend begon met het Telegraaf-bericht dat Natalee Holloway was overleden aan het prostaatvocht van Joran. (Dat vindt die ziekelijke narcist natuurlijk ook weer heerlijk om te horen, dat zijn prostaatvocht zo agressief is!)

Dit werd gezegd door een dokter, die erbij vermeldde dat een op de honderdmiljoen vrouwen (of zoiets, ík ken ze tenminste niet) overlijdt aan contact met prostaatvocht. De dokter had medelijden met Joran: „Moet je je voorstellen dat je als jonge jongen opeens met een dode in je armen ligt...” Ik zeg: dat je iemand vermoordt met je prostaatvocht is vervelend en ook verrassend, maar het is toch nog geen reden om diegene in zee te gooien?

Daarna hoorde ik een heuse roddel: dat het Jorans geheime fantasie was om een meisje te vierendelen. Ook dit belde ik onmiddellijk door aan anderen, die thuis met vrienden en familie allerlei heikele Jorankwesties aan het doornemen waren. Dat van dat vierendelen had nog niemand gehoord, dus ik gooide hoge ogen. „Dat verklaart ook dat weggooien van die schoenen!”, gilde ik op hoge toon door de telefoon, „want als je iemand vierendeelt komt daar natuurlijk veel bloed bij kijken!” Ja, ik heb een roeping als misdaadverslaggever gemist.

En dit wordt natuurlijk alsmaar bizarder. Morgen lezen we in Story dat Joran al jaren kleine teentjes van blonde vrouwen verzamelt, donderdag blijkt dat Joran een buitenaards wezen is, en vrijdag gaat de hele aflevering van Max & Loretta over Jorans bijzondere prostaat.

Deze zaak laat mij, Aaf B. Corstius, nog lang niet los.