Bob Fosko feest met vrienden in theater

Voorstelling Fosko Fume Une Pipe door de groep Fosko. Gehoord: 5/2 Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m maart, zie www.bobfosko.nl.

Muziekvrienden zijn het, die zich tussen hun klussen als huurmuzikant of musicalacteur graag in elkaars gezelschap ophouden. Als het even kan vertrekt de vriendenclub rondom acteur/zanger Bob Fosko ’s zomers een tijdje naar Frankrijk voor werkvakanties die tot nu toe twee gedenkwaardige Nederlandstalige albums opleverden, Omgekomen In Overschot (2006) en het recente Gat In De Markt. De laatste biedt een gedurfde combinatie van New Orleans-funk, Captain Beefheart-achtige bluesgekte en een liefde voor het Nederlandstalig chanson dat onder meer wordt gevoed met de Johnny Jordaan-cover Hou toch altijd je moeder in ere. Teksten van Armando, Jan Boerstoel en Ingmar Heytze zorgen voor poëtische verdieping.

De combinatie van cracks als drummer Martijn Bosman, gitarist Wouter Planteijdt en organist Nico Brandsen schreeuwde om live-optredens en Fosko kiest voor het theater, waar hij na zijn musicalwerk in The Blues Brothers en De Jantjes een beheersing toont die in tegenspraak lijkt met zijn schreeuwend absurdisme bij de Raggende Manne. Een beetje tam kwam het op gang, toen de veelzijdige maar daarom ook niet makkelijk te doorgronden mengelmoes gisteren in première ging. ‘Wij mogen dansen en jullie niet’, wreef Bob Fosko het er nog maar eens in wanneer zijn band een stomende funk-groove inzette. Dat is de makke van het rode pluche.

In een Frans cafédecor met Fosko’s dochter Ella Wonder als zingende bardame werd het een parade van kleurrijke muziek, door de muzikanten enigszins kreupel bestempeld tot „Nederlandstalige jazz”. Toch doken er genoeg afgeronde popliedjes op zoals het smartlappenduet Liefde is rond en het verrassende hoogtepunt van de avond, een mooi intiem gezongen Ik kan je niet thuisbrengen waarbij de muzikanten met draagbare instrumenten de zaal in marcheerden om een meisje toe te zingen.

Aan alles kon je merken dat deze mannen niets liever doen dan fanatiek samen spelen en elkaar tot grote hoogte stuwen. Vooral in het oudere nummer Gamba’s uit de ovenfunken ze alsof ze The Meters en Sly & the Family Stone een lesje Nederlands bijbrengen. Leuk voor het theater, maar beter nog op North Sea Jazz.