Persstem New York Times steunt Clinton

Van de twee sterke Democratische presidentskandidaten uit de vroege voorverkiezingen, de briljante en soms kil ogende Hillary Clinton en de stralende Barack Obama, beveelt The New York Times Clinton aan als de meest geschikte.

Met deze keuze ontkennen we niet de aantrekkingskracht of talenten van Obama. Het idee van een eerste Afrikaans-Amerikaanse kandidaat voor een grote partij is even opwindend als het vooruitzicht van een eerste vrouwelijke kandidaat. Maar ‘de eerste zijn’ is nog geen goede reden.

Obama en Clinton zouden allebei goed zijn voor het herstellen van het Amerikaanse imago in de wereld, waaraan president Bush zo veel pijnlijke schade heeft berokkend. Zij zijn beiden vastbesloten om niet alleen het imago, maar ook de rol van de VS in de wereld te veranderen.

Wat betreft de grote kwesties verschillen de twee kandidaten niet veel. Ze beloven allebei het einde van de oorlog in Irak, billijker belastingen, effectievere overheidsuitgaven, meer aandacht voor sociale kwesties, herstel van burgerlijke vrijheden en het einde van de verdeeldheidzaaiende politiek van George W. Bush en Karl Rove.

Obama heeft een mooie campagne rondom het thema ‘verandering’, maar geen monopolie op de ideeën die het bestuur in de VS zullen verbeteren. En Clinton heeft het weliswaar te nadrukkelijk over haar curriculum vitae, maar luisterend naar de manier waarop zij praat over het presidentschap, haar beleidsvoornemens en haar oplossingen voor de grootste problemen van de VS, zijn wij zeer onder de indruk geraakt van haar kennis, haar intelligentie en, inderdaad, haar ervaring. Die heeft ze gebruikt om zich te profileren op het gebied van binnenlandse veiligheid en om respect af te dwingen bij wereldleiders en het Amerikaanse leger. Zij zou een sterke commander-in-chief zijn.

Ten aanzien van binnenlandse zaken heeft Clinton diverse complexe beleidsproblemen aangepakt. Soms heeft ze gefaald, maar ze heeft zich bereid getoond te leren en haar mening bij te stellen. Haar huidige voorstellen omtrent de ziektekostenverzekering tonen een duidelijke verandering ten opzichte van haar eerdere, omstreden verkenningen op dit gebied. Ze heeft begrepen dat machtige partijen niet zomaar buiten de vergaderingen kunnen worden gehouden. Ze begrijpt ook dat alle Amerikanen verzekerd zouden moeten zijn – terwijl ze de mogelijkheid behouden om hun verzekering te kiezen.

Toeschouwers van Obama krijgen het gevoel dat er iets mogelijk is, en niet alleen vanwege diens retorische hoogstandjes. Hij begrijpt hoezeer ze verlangen naar een adempauze na zoveel jaren Bush, naar leiderschap en visie, en naar ware eendracht. Wij verlangen daar ook naar. Maar we hebben dan wel concrete plannen nodig; een duidelijker beeld van hoe hij zal regeren.

De volgende president zal direct aan het werk moeten en uitdagingen aangaan die concrete oplossingen vereisen. Clinton is daarom op dit moment beter geschikt als president.

We waren tegen het besluit van president Bush om Irak binnen te vallen, en we zijn het nu oneens met Clintons steun voor de resolutie aangaande het gebruik van geweld. Maar dat is nu de kwestie niet; de vraag is hoe de oorlog beëindigd zal worden. Clinton lijkt zich niet alleen meer dan Obama bewust van de implicaties van terugtrekking, maar denkt ook al na over de benodigde diplomatieke en militaire maatregelen om de chaos in Irak in te dammen zodra de Amerikaanse troepen vertrekken.

Qua binnenlands beleid spreekt Obama vooral over de schade die Bush berokkend heeft aan de burgerlijke vrijheden, de kracht van de wet en het evenwicht tussen de machten. Clinton is meer dan Obama bereid om de enorme taak op zich te nemen om uit te zoeken waar, hoe en hoe vaak de macht van de regering is misbruikt – en wat daaraan gedaan moet worden.

We weten dat ze in staat is om mensen te verenigen én te leiden. We hebben haar in 2000 talloze steden zien afstruinen in de staat New York. Ze overtuigde sceptische kiezers, maakte haar beloftes waar en werd herkozen in 2006. Ze zal nu hetzelfde moeten doen met een zeer diverse Amerikaanse kiezersschare. Zij is de beste kandidaat voor de Democraten om het Witte Huis te heroveren.

Hoofdcommentaar uit The New York Times.