Lekker babbelen over misdaad

Is de redactie van Pauw&Witteman de draad een beetje kwijt? Vorige week Peter R. de Vries die alleen maar zijn scoop wilde aankondigen en verder niets, wat iedereen van tevoren had kunnen bedenken, en nu gisteravond als gasten, je gelooft het niet: Peter R. de Vries en de ondernemer Patrick van der Eem, de man die Joran van der Sloot in de val lokte, om nog eens lekker na te praten over de uitzending van zondag. In de studio ook de rest van de ploeg van het De Vries-programma. Waartoe?

Kritische vragen zijn aan De Vries niet besteed, die heeft de zaak gewoon ‘opgelost’, ‘het is helder’, en wil hooguit toegeven dat er ‘nog wel wat puntjes’ zijn die nog méér opheldering behoeven. Ontzaglijk veel puntjes natuurlijk, maar goed, voor je het weet zit je zelf ook de halve dag over al deze onzin te babbelen alsof er niets van groter gewicht te overdenken zou zijn. Want het is natuurlijk erg, maar er gebeurt wel eens vaker wat ergs zónder dat we het voortdurend op de televisie over de niet bijster interessante dader hoeven te hebben. Met Peter R. de Vries nog wel, een man die, wat hij ook voor kwaliteiten heeft, toch niet te boek staat als fascinerende prater of denker.

En dan die knakker erbij, die ‘ondernemer’, die geen vraag snapt en alleen maar zegt: „Ik heb het gezien als mijn plicht” en dat hij al veertien jaar niet met justitie in aanraking is gekomen. Knap zo! En hij heeft ook géén wietplantage. Alweer fijn om te horen.

Alle andere actualiteiten- en praatprogramma’s hadden een advocaat laten aanrukken om die te laten zeggen dat het bewijs in de Holloway-zaak nog steeds ontbrak en Nova kwam met een zielig primeurtje: „Voor het eerst ná de uitzending van Peter R. de Vries een reactie van Joran van der Sloot, bij monde van zijn advocaat.”

Trouwens merkwaardig en weinig verheffend om nu te zien dat de advocaat van de mogelijke verdachte en de officier van justitie die zijn cliënt mogelijk gaat vervolgen, op de televisie met elkaar praten over de zaak en dáár afspreken dat cliënt een verklaring zal afleggen en dat het OM deze verklaring graag zal aanhoren. Waarom zeggen ze dat bij Nova, waarom bellen zulke mensen elkaar niet gewoon op?

Nova liet nog even zien dat ze zelf ook niet voor de poes zijn als misdaadspeurders en onrecht-aan-de-kaakstellers: een Rotterdamse notaris werd met zijn naam erbij uitgebreid beschuldigd van onzorgvuldig en wellicht laakbaar handelen, hij zou huizentransacties bekrachtigd hebben die duidelijk niet helemaal fris waren. Kopers kochten drie of vier of zelfs zes panden en vervalsten hun inkomensgegevens om voldoende hypotheek te krijgen. Toen bleek dat ze opgelicht waren, wasten ze hun handen in onschuld en had de notaris het gedaan. Die had ze moeten zeggen dat dat pand niet lang daarvoor voor véél minder geld verkocht was! Die had het niet goed moeten vinden dat in de verkoopakte stond dat het huis recentelijk enorm gerenoveerd was! Dat ze zelf die vorige verkoopprijs gewoon in het dossier konden vinden en zelf de pagina’s met al deze beweringen met hun paraaf bekrachtigd hadden, speelde voor de sukkels die snel rijk hadden willen worden in de huizenspeculatie geen rol. En voor Nova ook niet al te veel: het overgrote deel van de reportage was gewijd aan ‘de gedupeerden’, de laatste twee minuten aan een weerwoord van de advocaat van de notaris. Het is zeker allemaal niet in de haak, maar de verontwaardigde toon van de reportage deed wat vreemd aan bij dit gedoe over dief en diefjesmaat.

Het bleef een echte misdaad-avond want er was ook nog de documentaire Een duivels dilemma, over een hulpverlener die een man begeleidde die na een gevangenisstraf wegens bezit van kinderporno nu thuis woonde. De man bezat een enorme verzameling kinderfilms, waaronder wel 17 dvd’s van Oliver Twist. „Ik vind het zonde om zoiets weg te gooien”, zei hij. En dat er een verschil was tussen naar legale kinderfilms kijken en kinderen verkrachten. De hulpverlener vond het toch maar zozo: „Het roept een bepaald gevoel op waarin een bepaald gevoel zou kunnen gaan gedijen.”