Boerenbruiloft

Op het moment dat dit stukje in heuse drukinkt het levenslicht ziet, zal ik niet meer aanspreekbaar zijn. Ik zal zijn ondergedompeld in het spetterend boerenbierfeest dat de carnavalsvereniging De Piëlhaas van mijn woonplaats Venray in haar doorluchtige zotheid behaagd heeft te beleggen.

Ik zal onherkenbaar verkleed zijn – een beetje Derrick, een beetje Morse.

Meer dan vijftien pils zal ik echt niet achteroverslaan want ik heb een missie. De misdaadverslaggever die me als undercover heeft ingehuurd wil de onderste steen boven krijgen in het seksschandaal dat het Piëlreuzenrijk sinds enkele maanden in zijn greep houdt , en waarin de voormalige PSV-voetballer Edward Linskens de spil lijkt te zijn.

Het spetterend boerenbierfeest is natuurlijk een slap en onmogelijk alternatief voor de traditionele boerenbruiloft op dinsdagmiddag waarbij een ludiek gelegenheidskoppel in de onecht verbonden wordt voor de onechte wet en welke nu eenmaal gevierd wordt tijdens het carnaval. U begrijpt het al, de huwelijksvoltrekking gaat niet door.

Edward zou de bruidegom zijn, en ene C, echtgenote van P, een gewaardeerd lid van de Raad van Elf, de bruid. In de landelijke pers is al te lezen geweest dat Edward en C al ver voor de boerenbruiloft op een meer dan ludieke, zeg maar vleselijke wijze, met elkaar in de onecht verbonden waren. Op zich geen ramp, maar het vleselijke netwerk van C bleek zich verder uit te strekken dan tot Edward alleen. In het dorp is het een publiek geheim dat ze buiten medeweten van haar echtgenoot driekwart van de Raad van Elf voor haar rekening nam.

Voor een ordentelijk verloop van het boerenbruiloftsfeest: exit C. Een vervangster werd gevonden in Ingrid, die later door radiomaker Giel Beelen aan de tand werd gevoeld.

Het nekschot voor de boerenbruiloft was de anonieme dreigbrief aan het adres van Linskens. Tot op de dag van vandaag is niet openbaar gemaakt wat de precieze inhoud van die brief was, noch werd informatie verschaft over een afzender en zijn motieven. In elk geval, de carnavalsvereniging nam de brief hoog op en blies de boerenbruiloft af.

De burgemeester van Venray, en als zodanig hoofd van de politie, liet realistisch als altijd weten: „wie zijn bips brandt moet op de blaren zitten”.

De ellende was begonnen in november. Op een avond trof P zijn echtgenote C in bed aan met Edward en nog een derde persoon. De maat was meteen vol, hij trok de stekker uit zijn huwelijk.

Tragisch.

Edward bleef zich stoïcijns vertonen in het openbare leven. Mentaal gehard in de brute voetbalwereld kon zelfs de lokale carnavalskraker ‘Gelazer in de glazer’ hem niet uit zijn evenwicht brengen. Het zal me niet verbazen wanneer we hem binnenkort terugzien in het lezingencircuit.