Retour Den Haag-Brussel

Verbeets wapen

Wil Kamervoorzitter Gerdi Verbeet orde op zaken stellen? Tijdens de nieuwjaarsborrel gaf ze het kabinet al een veeg uit de pan over de ‘100 dagen-toernee’ van vorig jaar: plannen presenteer je in de Kamer, niet in een ‘glossy magazine’. Dinsdag ging de zweep over de afgevaardigden zelve tijdens het vragenuur. Verbeets wapen: het uitzetten van de microfoon.

Eerste slachtoffer was Kamerlid Van Roon (PVV), die juist goed op stoom was. Hij had een vraag, maar gebruikte zijn spreektijd liever voor een langgerekte solidariteitsverklaring. Agenten kampen dagelijks met bijtende aidsverslaafden en stenen gooiende reljongeren, oreerde Van Roon, waarom heeft deze minister toch zo weinig op met de politie? En uit ging zijn microfoon.

SP’er Ronald van Raak kreeg van Verbeet een bitse terechtwijzing toen hij een grapje maakte over het medium Uri Geller. Wel even serieus graag, en of Van Raak on-mid-del-lijk dat heloranje hesje uit wilde trekken waarin hij zich solidair toonde met de politieacties? Daarna schakelde zij de microfoon van Rita Verdonk uit toen die haar verontwaardiging kenbaar maakte over een uit de gevangenis ontsnapte drugsdealer die vijf jaar lang een uitkering ontving. („Vijf jaar is er betaald. Vijf jaar!”)

In de slechte akoestiek van de Tweede Kamer geeft zo’n ingreep een parlementariër de tragiek van een vis op het droge. Vanwaar die nieuwe strengheid van Verbeet? Het gebeurt steeds vaker dat Kamerleden vervolgvragen stellen of betogen houden tijdens het vragenuur, zegt haar woordvoerder. Dat mag dus niet. SP’er Van Raak moppert wat na. „Een Kamerlid moet toch kunnen doorvragen. Of mogen we in ’t vervolg alleen van papiertjes voorlezen?” (CvZ)

Een voetbalvaantje

Waar is Rita? In de Tweede Kamer is Verdonk nog steeds een zeldzame verschijning. Bij het wekelijkse vragenuur is ze er vaak wel, bij langere debatten niet. Te druk met fondsenwerven, hoor je van het team-Verdonk. Door al die party’s van vastgoedjongens had ze vorige week zelfs geen tijd voor het debat over de ‘verklaring van verbondenheid’ voor nieuwe Nederlanders, toch echt Rita’s ding.

Wel presenteerde ‘Trots op Nederland’ dit weekeind het nieuwe logo van TON van het Rotterdamse designbureau Mangrove: rood-wit-blauw en in de vorm van een voetbalvaantje.

Een voorbode van de langverwachte, zeer geavanceerde, interactieve website? Want ook op internet is Verdonk de laatste tijd slechts matig actief, al meldde haar weblog onlangs trots een ‘digitale mijlpaal’: Rita heeft al meer dan 50.000 vrienden op Hyves. Ruim vijf maal zoveel als VVD-leider Mark Rutte, leren naspeuringen. En ook meer dan Wouter Bos (35.000) of Geert Wilders (41.000); maar minder dan Jan Peter Balkenende (65.000). (CvZ)

Verkeerd knopje

„Een echte jezuïetenstreek”, klonk het vorige week bulderend op de gang bij de VVD-fractie. Oorzaak van de woede was het verhaal dat het CDA bij monde van Kamerlid Henk-Jan Ormel verspreidde over het stemgedrag, een week eerder, van VVD’er Han ten Broeke bij de Raad van Europa in Straatsburg.

Deze zou zich hebben onthouden bij de stemming over een resolutie waarin werd gezegd dat Servië pas lid kon worden van de Europese Unie als het land volledig meewerkt aan het Joegoslavië-tribunaal. Dezelfde Ten Broeke die CDA-minister van Buitenlandse Zaken Verhagen afgelopen dinsdag „slappe knieën” verweet tijdens een overleg met zijn Europese collega’s toen de deur voor het Servisch EU-lidmaatschap toch op een kier werd gezet.

Het klopt, Ten Broeke had zich onthouden bij de stemming, maar dat kwam alleen omdat hij als nieuwkomer in de Raad van Europa op het verkeerde knopje had gedrukt, aldus zijn eigen lezing. Dat wil zeggen: hij had niet op het knopje van de stemmachine gedrukt, maar op het corresponderende lampje dat er boven zat. Met als gevolg dat hij als stemonthouder werd geregistreerd.

Dat incident vertelde hij aan eveneens in Straatsburg aanwezige CDA’ers, die er een week later een eigen draai aan gaven nadat Ten Broeke zich kritisch had uitgelaten over ‘hun’ minister. Die wees overigens zelf tijdens een lunch met Nederlandse correspondenten in Brussel ook graag op het inconsistente stemgedrag van Ten Broeke.

Commentaar van Han ten Broeke: „Dit zijn praktijken uit een Amerikaanse verkiezingscampagne.” (MK)

Bijdragen: Mark Kranenburg en Coen van Zwol