PSV even kalm als zijn trainer

AZ 0 PSV 2

Ruststand 0-2. 12. Lazovic 0-1, 25. Afellay 0-2. Scheidsrechter: Braamhaar. Toeschouwers: 16.457.

De rust die Sef Vergoossen uitstraalt zou weleens van invloed kunnen zijn op het gemoed van de spelers van PSV. Zoals de zestigjarige interim-trainer zich gedraagt, zo bedachtzaam, bescheiden en geduldig, zo speelde PSV de afgelopen uitwedstrijden met succes tegen Feyenoord, Ajax en AZ. Sinds de Limburger begin vorige maand de selectie van de landskampioen onder zijn hoede heeft, heeft PSV een voorsprong van acht punten op zijn naaste concurrent genomen.

Zaterdag versloeg PSV in Alkmaar als vanzelfsprekend AZ met 2-0. Eenvoudig, omdat het AZ van nu niet meer het AZ is van vorig jaar. En omdat AZ onder leiding van coach Louis van Gaal blijft geloven in een en dezelfde missie: aanvallen en mooi voetbal. Dat is te prijzen, maar wie amechtig op jacht is naar succes en tegelijk moeders mooiste wil zijn, graaft zijn eigen graf. Volgens de wetten van het internationale voetbal krijgt de kampioen slechts bij hoge uitzondering ook de schoonheidsprijs.

Van Gaal gaat er als vanouds (zoals eens bij Ajax) van uit dat de supporters van zijn club om het door hem gedicteerde voetbal naar het stadion komen. Maar wie in Alkmaar zijn zintuigen opende, zag, hoorde en voelde dat het publiek van AZ bestaat uit glory runners, een Engelse term voor supporters die louter achter succes aanhollen maar bij crises zwijgen. Echte supporters willen winnen en moedigen hun elftal altijd aan, ook bij een achterstand. Mooi voetbal is van secundair belang.

Van Gaal heeft veel respect voor Vergoossen. Want vergis je niet in de intelligentie van de AZ-coach. Hij kent als geen ander de pedagoog uit Limburg (hij was gymleraar op een Levensschool). Begin jaren negentig, toen Van Gaal bij Ajax coach was, werd Vergoossen benaderd om in Amsterdam directeur jeugdopleidingen te worden. Maar Josefus Gerardus Dominicus Vergoossen adviseerde Ajax Co Adriaanse te nemen. Hij bleef liever in Limburg, bij VVV, Roda JC en MVV, de club die hij begin jaren negentig naar uitzonderlijke hoogten stuwde.

Om een of andere reden wordt de man die rond zijn boerenwoning een stukje grond met beesten bezit, in de Randstad niet serieus genomen. Maar wie PSV vorige week tegen Ajax en zaterdag tegen AZ zag spelen – én winnen – moet beseffen dat Vergoossen geen bluf en zeker geen Hollandse visie nodig heeft. De pedagoog laat zijn ploeg realistisch spelen. Nu onder directeur Jan Reker en manager Stan Valckx, net als Vergoossen eens werkzaam bij VVV.

Het was aandoenlijk AZ te zien ploeteren. Mooie voetballers, maar zoveel spanning, haast en wil om te winnen. Wie gaat AZ redden? Dat straalde de ploeg uit. Doelman Boy Waterman is bang, de verdedigers Kew Jaliens, Barry Opdam en David Mendes da Silva zijn bang. Altijd die verplichting om aan te vallen, altijd die angst voor tegenaanvallen. Demy de Zeeuw, meestal uitblinker, en Moussa Dembélé, de te bescheiden technicus, stonden strak van de spanning. Talent Ruud Vormer werd uitgeroepen tot Man of the Match , maar juist hij werd voortdurend op het verkeerde been gezet door de grote uitblinker, de PSV’er Ibrahim Afellay.

AZ had kunnen scoren, maar AZ had nooit kunnen winnen. Zeker niet van een volwassen team als PSV, met Afellay, Danko Lazovic, Jefferson Farfán, Carlos Salcido en doelman Heurelho Gomes. PSV nam na twaalf minuten een voorsprong door Lazovic, die een van de lat terugkaatsend schot van Balasz Dzsudzsak afrondde. Afellay profiteerde later van een fout van De Zeeuw en scoorde simpel 2-0.

Toch was Vergoossen niet tevreden. Het had beter gekund. Op de persconferentie vroeg hij het laatste woord. Bescheiden, beleefd, beschaafd en met zachte stem. Of men in Nederland meer respect kon opbrengen voor AZ. Dat komt deze crisis heus te boven, wist hij. Een club met beleid en visie, geleid door deskundige mensen verdient meer waardering. Van Gaal bloosde. Zoveel lof had hij zich van zijn Limburgse leermeester in deze tijd niet kunnen wensen.