DNA is geen lego

Hoogleraar metabolomica Raoul Bino slaat de plank mis met zijn pleidooi voor versoepeling van de regels voor genetische modificatie om een mondiale voedselcrisis af te wenden (nrc.next, 28 januari). Volgens Bino kunnen we de voedselproductie drastisch verhogen door met gentechnologie rassen te ontwikkelen die onder marginale omstandigheden kunnen groeien. Hij gaat daarmee voorbij aan het feit dat complexe eigenschappen als ”een diep en breed wortelstelsel” of ”droogteresistentie” niet zijn terug te brengen tot enkele genen die je ”vrij direct” kunt inbouwen. DNA is geen lego.

Juist als het gaat om complexe eigenschappen waarvan de genetische basis nog onbekend is, is het nodig om de plant in zijn geheel en in relatie tot zijn omgeving te bekijken. Daarvoor is de `klassieke` veredeling bij uitstek geschikt.

Bovendien is er op dit moment niet zozeer behoefte aan een hogere productie als wel aan een duurzame voedselproductie die bestaande landbouwgronden niet verder uitput, ook in marginale gebieden. Onderzoek van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de VN laat zien dat de biologische landbouw daar goed scoort, onder andere door een groter waterbergend vermogen van de bodem en een robuust landbouwsysteem.