Bestuurszetel voor SWF moet kunnen

Sovereign wealth funds (staatsbeleggingsfondsen, kortweg SWF’s) zijn nu grootaandeelhouders van veel westerse bedrijven. Toch krijgen ze zelden een bestuurszetel. Die afzijdigheid kan fondsen, bedrijven en politici goed uitkomen, maar is niet altijd de beste oplossing.

Er zijn veel aanwijzingen dat fondsen een bestuurszetel mijden. De Government of Singapore Investment Corporation, het grootste staatsbeleggingsfonds van Singapore, wees het aanbod van een bestuurszetel van de Zwitserse bank UBS af, ondanks het feit dat het fonds 11 miljard dollar had gestoken in deze duidelijk in moeilijkheden verkerende instelling. Temasek, het op één na grootste fonds van Singapore, heeft nooit een bestuurszetel geëist in ruil voor zijn belang van 19 procent in de bank Standard Chartered.

Soms lijkt het alsof de SWF’s niet welkom zijn. Adia, de Abu Dhabi Investment Authority, beloofde om niet een vertegenwoordiging in het bestuur te zullen vragen toen het fonds 7,5 miljard dollar in Citigroup stak.

Voor de SWF’s zijn er eigenlijk twee redenen om niet in besturen te willen zitten. In de eerste plaats schuwen ze de controverse. Politici en andere aandeelhouders zijn vaak bang dat de fondsen slechte bedoelingen hebben. In reactie daarop hopen de fondsen, door zich afzijdig te houden van de directe controle, te kunnen bewijzen dat hun motieven louter financieel van aard zijn. In de tweede plaats zijn ze, net als andere institutionele beleggers, niet blij met de koop- en verkooprestricties die aan een bestuurszetel vastzitten.

Voor de bedrijven in kwestie kan de afwezigheid van zulke grote aandeelhouders in het bestuur echter een nadeel zijn. Aandeelhoudersregisters die worden gedomineerd door passieve en dikwijls op de korte termijn gerichte beleggers kunnen ertoe leiden dat besturen bijna ongestoord hun gang kunnen gaan. SWF’s kunnen een waardevolle bijdrage leveren aan de strategische besluitvorming. Ze zouden de verantwoordelijkheid moeten willen dragen die voortvloeit uit het feitelijke eigendom van een onderneming.

Hoe kunnen besturen beslissen welke fondsen hun verantwoordelijkheid moeten nemen? Omvang zegt niet alles. Een groot belang zou dus niet automatisch tot een bepaald aantal bestuurszetels moeten leiden. Sommige SWF’s hebben de politieke zorgen die zij oproepen aan zichzelf te danken. Uiteraard is iedere zaak anders, maar besturen en SWF’s moeten zich ervan verzekeren dat de macht komt te liggen waar hij thuishoort.

Una Galani en Edward Hadas

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com