Eerlijke seks

Het eerlijke boerenleven en het leugenachtige Oranjehuis. Ze zijn beiden ongekend populair in het land.

Vooral bij vrouwen. Een boer of een prins, daar trouw je mee. Er zijn er van beiden niet veel (meer) en wat schaars is wordt begeerd. Daarbij is trouwen met een prins of een boer de ware romantiek. Je moet als vrouw je eigen leven er voor opgeven of je in ieder geval sterk aanpassen. Want boer en prins ben je vierentwintig uur per dag. Ook in het weekend. En ze zijn nog veel moeilijker van hun troon te stoten dan Ciska Dresselhuys.

De strijd om een boer is voor mij redelijk nieuw. Ik kijk weinig televisie en woon in een stad. Op de lagere school had ik wel vriendinnetjes die prinses wilden worden. Of eigenlijk zeiden ze altijd ‘prinsaes’. Want je hoort het nuffig uit te spreken. Dat weten alle meisjes. Ook de meisjes van nu. Ook de meisjes op zwarte scholen. Maar er was nooit iemand die boerin wilde worden. Door Disneyfilms leerden we dat de helden prinsen of beren waren. Daar kon geen sprookje van de Gebroeders Grimm iets aan veranderen.

Maar dat ze bestaan, vrouwen die een boerenleven ambiëren, die er niet in zijn gerold door toevallig geboorte maar er voor de „volle tweehonderd procent” voor kiezen, is nu wel duidelijk geworden. De covers van de weekbladen staan er vol mee. Met de herwaardering van het ‘eerlijke boerenleven’. Waarbij ‘eerlijk’ in dit geval een sympathieker woord is dan ‘eenvoudig'. Wat eigenlijk bedoeld wordt. Want boeren zijn alleen maar eerlijk omdat ze de hele dag niemand tegenkomen om tegen te liegen. Zoals prinsen moeten liegen om ons sprookje niet te verstoren.

Net zoals bij onze prinsen zullen boeren door alle drukte rondom hun bezigheid niet meer weten welke vrouw oprecht is en welke niet. Vallen de vrouwen op de ‘mensch’ of op het idee? Willen de vrouwen echt dolgraag eindigen met een boer, gewoon eindelijk een man en „het maakt eigenlijk niet zoveel uit wie of wat het is” of zijn ze daadwerkelijk gecharmeerd en bereid daar alles voor op te geven? Waarschijnlijk is het een stuk simpeler. En is het een dierlijk verlangen naar een boer. Naar ‘eerlijke’ seks, zonder opsmuk en eindeloze voorspelen.

Janneke van der Horst.