ik@nrc.nl

Een aangename verrassing: de gastpredikante blijkt gewoon een hele mooie vrouw te zijn. Ze doet meer denken aan een tv-presentator op de late zaterdagavond dan aan een dominee op de vroege zondagmorgen. Haar blonde haren vallen op de zwarte en saaie toga – de toga die het haar onmogelijk maakt zich te onderscheiden. Ze bidt erg invoelend voor eenieder die aan de zijlijn staat, de eindjes aan elkaar moet knopen en dat wij ons toch maar niet zullen overgeven aan het grote consumeren, zeker niet rond Kerst.

Ze staat op en dan vallen ze op: haar enkelhoge laarzen. Hoge hakken, wit-grijs slangenleer, puntig, een statement. „Die heb ik m’n handen gehad. Zeshonderd euro”, fluistert iemand voor me.