Wij allen hebben haar vermoord

Onze gemondialiseerde, beestachtige generatie heeft politiek geweld tot een ideologie en een verslaving gemaakt, vindt Rami G. Khouri.

De tragische dood van oud-premier Benazir Bhutto symboliseert de bredere ramp die ons allemaal overspoelt – over heel het Midden-Oosten, Azië, Europa en de Verenigde Staten. De ware betekenis van deze laatste moord – en de andere die zeker nog zullen volgen – is niet dat we ervan opschrikken, maar veeleer dat dit soort gebeurtenissen in ons deel van de wereld zo gewoon, haast onvermijdelijk is geworden. Willen we voorkomen dat deze verschrikking nog meer Arabisch-Aziatische gebieden overspoelt en steeds meer Amerikaanse en andere westerse legers aanzuigt, dan wordt het tijd dat we de betekenis en de oorzaak van de gebeurtenissen ernstig gaan nemen.

We moeten niet te veel aandacht schenken aan de vele verzuchtingen die we weer zullen horen over democratie, stabiliteit, terughoudendheid, terrorisme en geduld jegens extremisme. Dit zijn steeds lozere oproepen van leiders die moedwillig voorbijgaan aan een centrale, treurige realiteit waar ze zelf onderdeel van zijn: in een groot deel van het uitgestrekte gebied van Noord-Afrika en het Midden-Oosten tot Zuid-Azië is politiek geweld tegenwoordig een vast element van het dagelijks leven.

Kenmerkend voor het huidige Pakistan – zoals ook in Libanon en veel andere getekende landen – is dat we zoveel plausibele verdachten kunnen aanwijzen, omdat voor zoveel mensen in de politiek – goede en slechte – moord een normaal gereedschap is.

Ik woon al mijn hele volwassen leven in het Midden-Oosten – sinds de jaren zeventig – en ik heb niets anders gezien dan leiders die vermoord werden, buitenlandse legers die regeringen omverwierpen, lokale kolonels die de macht grepen, buitenlandse bezettingen die tientallen jaren duurden, rechtsstaten die bij het vuil werden gezet, grondwetten waaraan voorbij werd gegaan, en gewone mensen die ten slotte besloten dat ze niet buiten de geschiedenis of onzichtbaar in hun eigen samenleving zouden blijven. In plaats daarvan besluiten ze zich dan in het gewelddadige en criminele scenario te schrijven. Ze gaan moorden, zoals ze zelf vermoord zijn. Ontmenselijkt als ze zijn, omarmen ze op hun beurt de onmenselijkheid en wreedheid.

Wie vermoordde Benazir Bhutto? We hebben haar allemaal vermoord, in Oost en West, Noord en Zuid. Wij van de gemondialiseerde, beestachtige generatie die het politieke geweld van een incidentele misdaad tot een ideologie en een verslaving hebben gemaakt.

Rami G. Khouri is verbonden aan de Daily Star (Beiroet).