Pakistan dreigt nu uiteen te vallen

Er is moeilijk zo’n spectaculaire combinatie van rampen te vinden als die welke Pakistan te wachten staat, betoogt Mona Eltahawy.

Vlak voor ze op haar verkiezingsbijeenkomst werd doodgeschoten door een moordenaar die daarna zichzelf opblies, had Benazir Bhutto erkend dat Pakistan veranderd is.

Ze zei tegen haar aanhangers in Rawalpindi: „Ik breng mijn leven in gevaar en ben hier gekomen omdat ik vind dat dit land in gevaar is. Mensen zijn ongerust. Wij zullen het land uit deze crisis voeren.”

Pakistan is nooit het meest stabiele land geweest, maar nu dreigt het uiteen te vallen. Er is moeilijk zo’n spectaculaire combinatie van rampen te vinden als die welke Pakistan te wachten staat:

Osama bin Laden lijkt zich nog altijd schuil te houden in de grotten op de grens van Pakistan en Afghanistan; en de Talibaan- en Al Qaeda-strijders bewegen zich vrijelijk over die grens en hebben aanhangers onder de Pakistaanse inlichtingendiensten.

Pakistan wordt geregeerd door Pervez Musharraf, een dictator die tot nog maar enkele weken geleden tevens legerleider was en die de gevangenissen van het land heeft volgestopt met de rechters van het Hooggerechtshof en vakbekwame advocaten, omdat deze een machtige liberale en seculiere oppositie vormen; Musharraf is voor zijn radicale tegenstanders veel coulanter geweest, ook al stelt hij hen voor als de benodigde boeman die hij beweert te bestrijden in de almaar uitdijende Oorlog tegen de Terreur.

En mocht dit nog niet volstaan als politieke kakofonie, dan dienen we te bedenken dat Pakistan een flinke voorraad kernwapens heeft.

Misschien kan niemand zomaar zeggen wie die moordenaar naar Rawalpindi heeft gestuurd, maar je hoeft geen genie te zijn om de omvang van de crisis te beseffen waarop Benazir Bhutto doelde, en die de moord op haar zeker nog zal versnellen.

Voor mij als moslimschrijfster is Pakistan het punt waar alle kwalijke dingen van de islamitische wereld samenkomen.

Ik ben niet zo vreselijk geschrokken van de moord op Benazir Bhutto – mijn vermogen om van gebeurtenissen in Pakistan te schrikken is allang afgestompt. Het verdween geheel toen bij een zelfmoordaanslag op 21 december in een moskee in Noordwest-Pakistan bijna vijftig mensen omkwamen.

Daar was een oud-minister van Binnenlandse Zaken samen met gelovigen aan het bidden ter gelegenheid van het Offerfeest. Het Offerfeest is een van de meest blijmoedige en liefdevolle feesten op de moslimkalender.

Het feit dat zo’n gruwelijke aanslag in de wereldmedia – maar vooral in de moslimmedia – vrijwel onopgemerkt bleef, bewijst dat Pakistan hard achteruitholt.

Benazir Bhutto veroordeelde deze gruweldaad tijdens een bijeenkomst op 23 december en merkte op dat de religieuze scholen in Pakistan kinderen tot moordenaars maken, waarbij ze de overheid angstvalligheid en eigenwijsheid verweet.

„Ze proberen altijd de democratische krachten tegen te houden, maar doen geen enkele poging de extremisten, terroristen en fanatici te beteugelen”, zei ze.

Moge ze in vrede rusten en moge Pakistan ook vrede vinden.

Mona Eltahawy is een feministische moslimschrijfster en journalist. Ze woont in New York.© Agence Global