Loulou

Ik zie er tegenop. Het moment dat ik beneden kom en zie dat ze er niet meer is. Tegen mijn man moet zeggen: „Loulou is dood.” Ze heeft zijn hele volwassen leven met hem gedeeld. Hij is langer met haar getrouwd, dan met mij. Toen ik haar ontmoette was ze even indrukwekkend als haar naam. Haar ton sur ton grijze bontjasje was strak en glanzend, haar staalblauwe ogen keken me hooghartig de kamer uit. Ze heeft het me nooit vergeven dat ik haar uit het echtelijk bed verstootte. Uit wraak deed ze een kwalijk riekende plas in één van mijn laarzen en maakte ze er een gewoonte van om van grote afstand met uitgeslagen nagels in mijn nietsvermoedende nek te springen.

Hartsvriendinnen zijn we nooit geworden, maar haar aftakeling, de afgelopen jaren, gaat me aan het hart. Achttien is ze inmiddels. Haar vacht is mottig, haar oogjes zitten vol prut en ze lijdt aan oude-dameskwalen als een verzakte baarmoeder en chronische blaasontsteking. De babypoezen, die deze zomer bij ons zijn komen wonen, heeft ze zonder veel geblaas en gedoe geaccepteerd. Nogal out of character, nam ze haar verlies. Zoveel knoetige springerigheid, daar kon ze niet tegenop. De afgelopen tijd doet ze weinig anders meer dan slapen en eten van haar peperdure, niervriendelijke brokjes. Als ik in het stille huis zit te werken, hoor ik haar een verdieping lager zwaar en reutelend ademhalen. Soms begint ze van het ene op het andere moment te schreeuwen. Miauwen doen Siamezen niet. Buhuuuhwel. Zo klinkt het. Het maakt me ongerust. Heeft ze pijn? Is het tijd om in te grijpen? Man ervan te overtuigen dat het mooi is geweest?

Op Tweede Kerstdag klom ze met haar stramme lijfje op een stoel en genoot vervolgens, omringd door haar familie, van het kerstontbijt. Haar grijze kopje stak magertjes boven de tafelrand uit. Ze keek ons één voor één aan, kneep haar waterige oogjes tevreden dicht en zette het op een spinnen. „Oma’s laatste Kerst”, dacht ik. En voelde me toen dermate schuldig, dat ik haar maar gauw een stukje Hollandse geitenkaas toewierp.

Roos Ouwehand