Leeseten

De eetscène waarvan Yra van Dijk zich de herkomst niet herinnert (Boeken, 21.12.07) staat in De naam van de vader van Nelleke Noordervliet. `Vanuit de vestibule was door de glazen tochtdeur een deel van de grote eetkeuken zichtbaar. Martha kwam zijn blikveld binnen en ging tegen het aanrecht geleund een boterham staan eten. Ze zag hem niet. Ze was naakt! Ze is naakt! Ze staat daar bloot een boterham te eten! En dat terwijl het winter is. Haar kaken maalden en ze staarde. Hij wilde rechtsomkeert maken, terugkruipen in de tijd, want hij schaamde zich in haar plaats en voor zijn eigen walging.`

Zo gaat het door en dan komt : `Ze veegde wat kruimels weg en tilde met een hand een borst op, zonder wellust, uit gewoonte, liet hem weer vallen en krabde zich ontluisterend in het schaamhaar.`

Het boek is bekroond met de Multatuliprijs 1994 en heeft een andere thematiek dan naakt etende vrouwen. Het is wel typisch iets voor Nelleke Noordervliet om zoiets banaals op te nemen.

Ik vond het artikel over literair voedsel erg leuk. Het deed me denken aan een uitspraak van Adriaan van Dis dat hij alles moest eten en drinken wat er in het boek dat hij las voorkwam, om helemaal door het boek opgenomen te worden.