Gezond genieten met Sonja

Ik mag een extra kiwi omdat ik een man ben! Wie het eerste ‘weekmenu’ opslaat, wordt meteen afgeleid door de in kleurendruk aangebrachte extraatjes voor de man. Op maandag een kiwi, op dinsdag een extra schep Kellogg’s K bij de lunch, op woensdag een appel meer, op donderdag een glas halfvolle melk extra en de eerste vijf dagen van de week 25 gram aardappelen, pasta of rijst en op zondag 25 gram kipfilet meer dan je vrouw.

Iedereen leest deze week Gezond genieten met Sonja (De Zonnestraal, € 17,95) van Sonja Bakker. Met de nadruk op lezen, want de meeste kopers zullen van plan zijn na deze week te gaan eten naar de aanwijzingen van het boek – ondanks het kerstmenu dat erin is opgenomen. Maar als de vreugde over de bonuskiwi is weggezakt, begint de volle omvang van het gebodene tot je door te dringen. Omvang is misschien niet het goede woord: er strekt zich een zee van cracottes, magere yoghurt en ontbijtkoek voor je uit, met wenkend aan de horizon een glaasje rode wijn in het weekend.

Mijn eerste gedachte bij het totale menu van een week was dat ik eventueel alles in één dag wel naar binnen zou kunnen werken. Zoals ook het eten van de zaterdag in de vierde week (een ‘strenge week’) een gedachte-experiment waard is. Hoe voel je je als je in een etmaal het volgende eet: een glas met een shake van yoghurt en twee schijven ananas, een Evergreen, een cracotte met halvarine en filet americain én een met 30+ kaas, een appel en (als hoofdgerecht) 125 gram zalm en 250 gram roerbakgroente. Zeker is dat het glas rode wijn dat je ’s avonds mag hebben hard zal aankomen.

Het is niet ingewikkeld om je vrolijk te maken over het boek (stel je het gezicht van de gasten voor als je vier mensen te eten wilt geven van 300 gram kabeljauw, 4 plakjes rauwe ham en 5 kerstomaatjes), maar vooral ga je je afvragen waarom Sonja Bakker Neêrlands opperafvaller werd.

Omdat het dieet wérkt, ongetwijfeld. Er is weinig fantasie voor nodig om je voor te stellen dat je vermagert als je heel weinig eet. Maar de meeste andere diëten werken óók. Dat Sonja Bakker alle wufte Montignac-afvallers, de brood-, sherry- en ananasdiëten naar de vergetelheid heeft geholpen, moet haast wel te maken hebben met het sóórt dieet dat ze voorstaat. Bakkers lijfspreuk is ‘Beginnen, doorzetten en volhouden’ en daar komt het inderdaad op neer. Er staan veel empathische tips in het boek – plak een foto van toen je slank was op de koelkast ter motivatie – maar bij dat medeleven hoort een harde lijn, al is ‘recht door zee’ misschien preciezer uitgedrukt. Bakker laat geen ruimte voor compromissen: in het boek staat precies wat je moet eten op welke dag. Sjoemelen mag niet, regels zijn regels. Als je het aantal verkochte boeken van Sonja Bakker omrekent in Kamerzetels, op hoeveel kom je dan uit?

Arjen Fortuin