Casino concurrent voor basketbal

Het Kazachse Astana Tigers is de mystery guest bij de traditionele basketbalweek in Haarlem. „In onze regio staan wij op eenzame hoogte”, zegt de manager.

Kazachstan kreeg bekendheid als sportnatie door wielrenners als Aleksandr Vinokoerov, Andrej Kasjetsjkin en Dmitri Fofonov en de schaatsbaan Medeo. Maar in de republiek zelf zijn worstelen, boksen en voetbal de populairste sporten. Pas daarna komt basketbal, weet teammanager Nikolay Mikhalchuk van Astana Tigers. „En wij hebben in de welvarender steden ook nog concurrentie van de casino’s.”

Astana Tigers is een van de acht teams die deelnemen aan de traditionele basketbalweek in Haarlem tussen Kerst en nieuwjaar. Vooraf wist toernooidirecteur Frank Voskuilen slechts van zijn „mystery guest” dat die landskampioen was en hofleverancier voor de nationale ploeg. Wat dat waard was, bleek gisteravond, toen de Tigers werden uitgeschakeld voor de halve finales.

Astana Tigers werd in 1999 opgericht door het bestuur van de Kazachstaanse hoofdstad, dat na twee seizoenen de Rus Vitaly Strebkov aanstelde als coach. De voormalige forward was bondscoach van de Kazachstaanse nationale ploeg en kreeg de vrije hand in het opzetten van de nieuwe club, die nu drie keer op rij de landstitel behaalde.

„Hij heeft de complete ‘franchise’ veranderd”, zegt Mikhalchuk, een dertiger met een donkere bos krullen, in het Kennemer Sportcenter. „Hij heeft slim gehandeld door jonge, talentvolle spelers uit heel Kazachstan naar Astana te halen. Want door zijn verleden als speler had hij genoeg contacten om twee Russische spelers naar Kazachstan te halen, voor de ervaring die we nog misten.”

Want een groot basketbalverleden heeft Kazachstan zelf niet, al behoorde het land tot de Sovjetunie die na de Tweede Wereldoorlog twee olympische titels, twee wereldtitels en vier zilveren en drie bronzen olympische medailles behaalde. Maar waar Rusland in september Europees kampioen werd, behaalde Kazachstan een vierde plaats bij de Aziatische kampioenschappen, achter Iran, Libanon en Zuid-Korea. De nationale mannenploeg staat 41ste op de ranglijst van de internationale basketbalbond FIBA die 73 landenteams telt – en waar Nederland niet op voorkomt.

Niet eens zo slecht, voor wie bedenkt dat de nationale profcompetitie bestaat uit vijf ploegen met bijna alleen Kazachen. Enkele Russen daargelaten, meten zij zich zelden met buitenlandse basketballers. Het maandsalaris van tussen de 300 en 3.000 Amerikaanse dollar bracht tot op heden maar één Amerikaanse speler naar Centraal-Azië: Damian Long, afkomstig van Harvard University. „Maar het Kazachse basketbal staat op eenzame hoogte in de regio”, zegt Mikhalchuk bloedserieus. „Turkmenistan, Oezbekistan en Kirgizië zijn geen partij voor ons.”

Tot voor kort kwamen de Kazachstaanse basketballers nauwelijks over de grens, maar nu het aantal interlands is opgevoerd, doemen nieuwe problemen op. Astana kon sterspeler Anton Ponomarev niet meenemen naar Haarlem, omdat zijn paspoort het maximale aantal stempels heeft bereikt; het gevolg van de reizen met de nationale ploeg. „Maar het is goed om veel in andere landen te spelen. We zijn hier om te groeien en kennis te maken met verschillende speelstijlen”, zegt Mikhalchuk, die als speler alleen in China interlands meemaakte. „Met duels tegen een Braziliaans, een Nederlands en een Amerikaans team is dat goed gelukt.”

Het statische Astana Tigers werd gisteravond verslagen door het speels combinerende Conti Asis: 77-74. De overwinning van het Braziliaanse team kwam pas in de slotfase tot stand, nadat de ploeg grote moeite had gehad met het fysieke spel van de ploeg uit Kazachstan, onder aanvoering van de veel scorende forward Yevgeny Issakov. Terug in Kazachstan wacht de Tigers het vervolg van de competitie en van de opbouw van het nationale basketbal.

„We hebben een heel interessante situatie in het land, waarbij steden nieuwe clubs opzetten met behulp van sponsors”, zegt Mikhalchuk. „Met nieuwe Russische spelers kunnen we onze eigen competitie sterker maken. Zij willen graag in Kazachstan spelen dankzij de taal en de cultuur.”

Astana Tigers heeft een vergunningsaanvraag lopen voor de bouw van een sporthal met 5.000 zitplaatsen in 2010. Mikhalchuk denkt dat volle zalen haalbaar zijn. „Astana is niet als Almaty, waar mensen meer entertainment hebben om hun geld aan uit te geven. In een kleinere stad als Kustanay is ook minder te doen. Daar is basketbal nu big time. Duizenden toeschouwers rond de vloer zijn al normaal.”