‘We zijn niet roomser dan de paus’

Ton Verlind (57) vertrekt per 1 januari als directeur bij de KRO. „Emo-tv was niet het doel, eerder een logische uitkomst van ons mission statement.”

In zijn werkkamer in het KRO-gebouw hangt ze nog levensgroot aan de muur: de foto van de madonna met een baby in haar armen en ontblote borst, de blik devoot ten hemel gericht.

De KRO maakte in 2000 heel wat los met de gewaagde imagocampagne ‘Het gevoel dat je wilt delen’. Voordat de campagne werd gelanceerd, ging Ton Verlind met de posters langs bij kardinaal Simonis. „We wilden niet dat de bisschoppen er afstand van zouden nemen, want dan zouden we nog harder moeten gaan gillen om onze koerswijziging duidelijk te maken. Simonis bekeek de foto’s en zei: ‘Ik vind het prachtig, zullen we nog een kopje koffie drinken?’”

Onder zijn twaalfjarig bewind als mediadirecteur heeft Verlind de KRO omgeturnd tot een van de succesvolste omroepen in het publieke bestel. De imagocampagne ‘Het gevoel dat je wilt delen’ vormde de opmaat voor een reeks succesprogramma’s die nogal eens onder de noemer ‘emo-tv’ worden geschaard. In kijkcijferhits als Spoorloos, Memories, De Reünie en Boer zoekt vrouw wordt menige traan geplengd, zowel in de programma’s zelf als in de huiskamers van de kijkers.

Verlind: „Emo-tv is nooit een doel op zich geweest, eerder een logische uitkomst van ons mission statement. Geïnspireerd door het katholieke geloof wilden we bevorderen dat mensen verantwoordelijkheid nemen voor elkaar, we wilden generaties met elkaar verbinden en de diversiteit in de samenleving benadrukken. In Memories en Spoorloos brengen we mensen bij elkaar en we lossen hun problemen op. Tegelijkertijd hebben die programma’s een hoge amusementswaarde, want de KRO heeft de keuze gemaakt om een zo groot mogelijk publiek te bereiken.”

Daarbij zoekt de KRO volgens Verlind bewust grenzen op. „We zijn niet roomser dan de paus. Dat is niet erg, want we willen succesvolle televisie maken. Soms val je over de rand. Tien jaar geleden was het ondenkbaar dat in Spoorloos de uitslag van een DNA- test met draaiende camera aan iemand wordt meegedeeld. Nu gebeurt dat wel en daar praten we dan over met de redactie. Voor mij is het belangrijk dat de intentie goed is. Op het moment dat ik met mensen werk die puur handelen uit effectbejag, word ik giftig.”

Paul de Leeuw leverde onlangs forse kritiek op De Reünie. De Leeuw vindt dat het programma de ellende van de klasgenoten te veel exploiteert. Verlind: „Presentator Rob Kamphues belde me op. Hij was er kapot van. Dat is al sympathiek, het raakt hem écht. De redactie is er nu mee bezig, probeert de vraag te beantwoorden of het programma zich te snel heeft ontwikkeld.”

Ondanks het succes van de KRO- programma’s heeft Verlind moeite met het feit dat in Hilversum kijkcijfers steeds belangrijker worden. „Ik begrijp best dat het belangrijk is om één succesvolle zender te hebben, anders krijg je direct discussie over het bestaansrecht van het publieke bestel. Maar het heeft wel een keerzijde, want je kunt je bijna niet meer permitteren om een programma te maken voor 200.000 mensen. Jonge talenten krijgen geen ruimte meer.

„Het succes van de KRO is zichtbaar, minder zichtbaar is de strijd die we op de achtergrond voeren om maatschappelijk relevante dingen te doen voor een wat kleiner publiek. Ik ben het eens met mensen die vinden dat de publieke omroepen te eenzijdig berichten over wat er in de samenleving speelt. Het zijn altijd dezelfde welgestelde blanke mannen die over dezelfde onderwerpen praten.

„Ook de kiezers van Geert Wilders moeten zich bij de publieke omroep thuis voelen. Via de programma’s van Jan Smit en André Rieu is de TROS in contact met de Wilders-aanhang. Het zou toch mooi zijn als de TROS een actualiteitenprogramma maakt voor die mensen?”

In 2003 kwam Verlind onder vuur te liggen nadat NRC Handelsblad zijn integriteit in twijfel trok. Verlind zou zijn zoon en vrouw op een oneigenlijke manier aan werk bij de televisie hebben geholpen.

„Die affaire was een persoonlijk dieptepunt in mijn carrière”, zegt Verlind. „Als zoiets je overkomt, ga je wel een tijd met de pest in je lijf naar je werk. Ik vind best dat je zaken ter discussie mag stellen, maar in mijn geval gebeurde dat op een onzuivere manier. Ik heb het er moeilijk mee gehad, nu durf ik te zeggen dat het achter me ligt.”

Weblog KRO-directeur Ton Verlind: www.tonverlind.nl