Sapperdeflap, dag vogels, dag...

Wim Meuldijk tekende veel strips en schreef veel voor radio en tv, maar was bovenal de geestelijk vader van Pipo de Clown. „Met Pipo heb ik mezelf een beetje klemgezet.”

Twintig jaar lang heeft Pipo de Clown het ene avontuur na het andere beleefd, vaak op de hielen gezeten door de Dikke Deur en door allerlei schilderachtige boeven die eigenlijk maar stakkerds waren – en al die avonturen werden verzonnen en geschreven door Wim Meuldijk. Hij was de man met de onuitputtelijke fantasie wiens speelse taalgebruik heel wat gevleugelde woorden heeft voortgebracht. „Sapperdeflap”, bijvoorbeeld, en „Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen...” Of, voor het indiaantje Klukkluk: „Mij zijn niet van de bange, maar van de voorzichtige.” En voor de boeven Snuf en Snuitje: „Mooie p-p-parels, fijne p-p-parels.”

Wim Meuldijk, die op 85-jarige leeftijd is overleden, woonde al jarenlang in Spanje. Begin jaren zeventig, toen hij nog volop Pipo-afleveringen schreef, reed hij in een woonbusje het land uit om de wereld door te trekken: „Zwerven ja, net als Pipo.” Een paar jaar later vestigde hij zich in een eeuwenoud huis in het zuiden van Spanje. Er viel veel aan op te knappen, maar enige handenarbeid was hem wel vertrouwd. Pipo’s eerste woonwagen was door Meuldijk zelf getimmerd en geschilderd.

Hoorspelen op de radio en strips in de kranten waren zijn eerste inspiratiebronnen. Al op jeugdige leeftijd gaf hij poppenkastvoorstellingen. Kort na de bevrijding kreeg de door hem geschreven en getekende strip Ketelbinkie landelijke bekendheid. Voor de radio schreef hij in de jaren vijftig populaire feuilletons als Opa Dribbel en Slot Sidderstein. En op 17 september 1958 begon Pipo de Clown, zijn eerste tv-serie die ook zijn grootste succes zou worden. Jaar in jaar uit beleefde Pipo met zijn vrouw Mammaloe en hun dochtertje Petra nieuwe avonturen. Eerst in maandelijkse afleveringen van drie kwartier en later in dagelijkse programmaatjes van vijf minuten vóór bedtijd. Al op haar zesde maakte zijn dochtertje Belinda haar tv-debuut in een Pipo-aflevering.

Echt spannend werd het bij Meuldijk nooit – hij stelde de kijkertjes gerust door van zijn boeven altijd zielepieten te maken. En de Dikke Deur zat alleen maar achter hen aan omdat hij zo’n smulpaap was.

Meuldijk heeft nog veel meer series geschreven, waaronder Mik en Mak en Koning Bolo. Daarna schreef hij ook nog scènetjes voor Sesamstraat. Maar van Pipo kwam hij nooit meer af. „Maar ik klaag niet hoor, integendeel,” zei hij een paar jaar geleden. „Het is heel leuk werk. En alleen AOW is niet genoeg.”

Meer over Wim Meuldijk en Pipo op nrc.nl/kunst