De triomf van Thaksin

De Partij van de Volksmacht heeft bij de verkiezingen in Thailand de meeste stemmen behaald en zeker één prominente inwoner van Engeland mag daar een reden in zien om de vlag uit te steken: Thaksin Shinawatra.

Deze Thaise miljardair, eigenaar van de voetbalclub Manchester City, was zes jaar premier van Thailand tot een militaire coup op 19 september 2006, toen hij zelf in het buitenland verbleef, van hem een politieke balling maakte. Hij verloor daarmee zijn macht, maar niet zijn kapitaal dat hij onder meer had vergaard door voor anderhalf miljard euro zijn telecombedrijf te verkopen. Dat gebeurde toen hij zelf premier was. Die premier vond het goed dat de opbrengst belastingvrij was. De nieuwe machthebbers van Thailand wilden Thaksin dan ook vervolgen wegens corruptie. Zij verzochten de Britse regering om diens uitlevering.

Wetend dat de Partij van de Volksmacht het gedachtegoed vertolkt van zijn vroegere Thai Rak Thai, een partij die door de militairen is verboden, heeft Thaksin vandaag zijn vrijwillige terugkeer naar Thailand aangekondigd. Dat verlost de Britse premier Brown wellicht uit een lastig parket. Het was voor hem geen prettig vooruitzicht om over het lot van de eigenaar van volksclub Manchester City te moeten beschikken, voorzover het uitleveringsverzoek al van kracht blijft.

De procureur-generaal heeft vandaag laten weten dat Thaksin en zijn vrouw, die verdacht wordt van onzuivere onroerendgoedtransacties, worden gearresteerd als zij voet op Thaise bodem zetten. Het is dan ook geen wonder dat Thaksin zelf zijn terugkeer ergens in de periode februari/april voorziet. Dan zal er ongetwijfeld meer duidelijk zijn over de nieuwe machtsverhoudingen in Thailand, waar ook nog de officiële uitslag van de verkiezingen moet worden vastgesteld.

Als het recht in Thailand zijn loop krijgt, zal zowel de staande als de zittende magistratuur overuren moeten draaien. Want dan zullen niet alleen Thaksins vermeende corruptie en zelfverrijking onderwerp van justitieel onderzoek moeten zijn, maar ook de rol van de militairen bij de coup van september 2006. En ook Thaksins aanpak in de Thaise war on drugs zou nadere beschouwing verdienen. Volgens mensenrechtenorganisaties zijn daarbij zonder enige vorm van proces duizenden Thais om het leven gebracht. Het bezorgde Thaksin bij Human Rights Watch de kwalificatie ‘mensenrechtenschender van de ergste soort’.

De nabije toekomst van Thailand is vergeven van onzekerheden. De verkiezingsuitslag mag als een nederlaag voor het leger worden beschouwd en als een overwinning voor de volgelingen van Thaksin, die vooral op het platteland te vinden zijn. De vraag is nu of in Thailand behalve de democratie ook de rechtsstaat zal zegevieren.