Weifelmoedige dokters

De column van prof. Borst in de wetenschapsbijlage van zaterdag 15 december voldoet op enkele punten feilloos aan de `niet behulpzame veronderstellingen over complementaire geneeskunde`, zoals beschreven in de British Medical Journal door Zollman en Vickers op 11 september 1999. Daar waar de WHO adviseert om de interactie en samenwerking tussen de beide type behandelaars te bevorderen wordt nog weer eens olie op het vuur gegooid met generaliserende uitspraken als `niet bewezen`, `hocus-pocusdokters` en ga zo maar door. Het klakkeloos verwerpen van `alternatief` doet vermoeden dat het huidige `politiek dominante gezondheidzorgsysteem` alles weet. Dat zou met recht arrogant mogen heten. Dat `alles wat werkt` tot de reguliere geneeskunde is toegetreden is natuurlijk niet waar. Populair is bijvoorbeeld om lacherig te doen over vitamine C en verkoudheid en daarmee domweg voorbij te gaan aan wat hierover staat in de Cochrane Database voor Systematische Reviews. Menig gevestigde therapie in de reguliere geneeskunde haalt daarin een onvoldoende. Zelfs voor de homeopathie bestaan positieve randomized contolled trials (RCT), of we nu begrijpen hoe het werkt of niet. Is er mogelijk iets mis in het paradigma met die RCT als hoogste goed? Een goede wetenschapper zou tenminste moeten blijven twijfelen aan zijn eigen gelijk. Er zijn zoveel dingen die we niet begrijpen of die we in het verleden met stelligheid hebben verworpen omdat het `politiek dominante gezondheidzorgsysteem` daar niet in voorzag. Wie had gedacht dat in dit tijdperk van het `keiharde` genoom, fenotype overerfbaar blijkt en dat zoiets doms als het likken van pasgeboren ratjes door de moeder hen vrijwaart van stress op volwassen leeftijd? Gelukkig heeft Sackett, bedenker van de door Borst indirect geroemde `evidence based medicine`, hier beter over nagedacht. Want die heeft het niet alleen over het beste medische bewijs (dus niet alleen een RCT), maar evenzo over de klinische expertise van de dokter en de overtuigingen van de patiënt. Die laatste twee criteria zijn wetenschappelijk boterzacht. Uiteraard staat hierboven geen pleidooi voor niet-werkzame middelen, wordt niet ontkend dat er soms rare dingen gebeuren en staat er ook niet dat alles maar moet kunnen. Zolang het `politiek dominante gezondheidzorgsysteem` niet alles `weet` is er tenminste ruimte voor twijfel en derhalve is de KNMG te feliciteren met hun worsteling.

[hl2]Correctie broeikas

In het artikel Steeds weer die broeikas (W&O 15 december), staan onjuistheden. Waterstofsulfide minnende bacteriën zetten het gas om in sulfiet en niet in sulfiden. Een keer wordt gesproken over zwavelsulfide waar waterstofsulfide is bedoeld. In de tijdbalk staat tribolieten in plaats van trilobieten.

Redactie wetenschap [hl2]Correctie diabetes

In het artikel Diabeet in Leiden krijgt insulinecel (NRC Handelsblad 11 december pagina 9 en NRC Next 13 december pagina 23) staat dat patiënten met diabetes type 1 al van kinds af aan geen insuline produceren. Dat is meestal zo, maar niet altijd.

Redactie wetenschap