UBS moet identiteit belegger onthullen

Het waren de daden van Rusland die Churchill bevreemdden toen hij zei dat het land een raadsel was, verpakt in een mysterie binnenin een enigma. Hetzelfde zou vandaag de dag over de Zwitsers gezegd kunnen worden en over een aantal stappen die een van hun banken heeft gezet.

UBS heeft gereageerd op het raadsel van haar door de crisis op de hypotheekmarkten veroorzaakte problemen door er nog een mysterie aan toe te voegen. De bank heeft 9 procent van haar aandelen verkocht aan de regering van Singapore, wier bedoelingen niet helemaal duidelijk zijn, en het hele pakketje verpakt in een enigma door voor te stellen dat een niet bij naam genoemde belegger uit het Midden-Oosten ook nog eens een belang van 2 procent zal nemen.

De identiteit van deze mysterieuze belegger heeft de geruchtenmachine op gang gebracht. Zou het de regering van Oman kunnen zijn of de Saoedische kroonprins? De geheimzinnigheid heeft sommige Zwitserse aandeelhouders geïrriteerd. Dat kun je hun moeilijk kwalijk nemen. Ze zijn nerveus na de afboeking van 14 miljard dollar aan verliezen in twee fasen en een plotselinge vervanging van de topman - zonder de garantie te hebben gekregen dat de verliezen voorbij zijn.

Beleggers die minder dan 3 procent van de aandelen in handen hebben, zijn niet verplicht hun identiteit te onthullen. Maar het bestuur van de bank - hetzelfde bestuur dat de bank de crisis in heeft geleid - vraagt de aandeelhouders er nu blind op te vertrouwen dat het een geschikte belegger heeft gevonden om te helpen bij het vinden van een uitweg. Het is redelijk om je af te vragen of een bereidwillige koper in deze omstandigheden niet wat extra invloed zou willen kunnen uitoefenen in ruil voor zijn geld.

UBS legt de zaak volgend jaar aan de aandeelhouders voor. Het bestuur heeft nog niet besloten of de stemming over de belangenverkopen een ‘package deal’ zal zijn of dat beleggers wel hun fiat kunnen geven aan Singapore, maar niet aan de mysterieuze koper. Hoe dan ook zou het onthullen van de identiteit van de nieuwe aandeelhouder een welkom gebaar zijn. Ondoorzichtigheid was een grote factor in de problemen van de banken dit jaar. Meer daarvan is echt niet nodig.

Jeffrey Goldfarb