Emoties van mensen

Wanneer ik een staatshoofd in oorlog zou zijn, zou ik bioscopen verbieden. Direct. Films op televisie ook. En vooral documentaires. Documentaires als eerste.

Een paar weken geleden zag ik tijdens het Idfa de documentaire This Way Up over een Palestijns bejaardenhuis op Israëlisch grondgebied. Een meter of tien vanwaar de scheidingsmuur wordt gebouwd. De film laat zien hoe de inwoners en het personeel van een bejaardenhuis zich proberen te redden terwijl de muur hen isoleert van familie en vrienden omdat de obstakels om het bejaardenhuis te bereiken steeds groter worden. Een must see voor iedereen in de bejaardenzorg.

En een sympathieke documentaire. En dat bedoel ik niet negatief. Het woord ‘sympathiek’ is namelijk gedegradeerd in mijn kringen. Wanneer een vrouw een andere vrouw aan een man wil koppelen en over hem zegt dat hij ‘heel sympathiek is’, betekent dit ‘saai, aardig en lelijk’. Maar met een sympathieke film bedoel ik in dit geval een kleine film waarin niet met agressieve en schokkende beelden wordt geprobeerd je ergens van te overtuigen. Geen overduidelijke propaganda dus. Ook al een woord met een negatieve gevoelswaarde. Al zijn films als An Inconvenient Truth en Earth natuurlijk ook propaganda. En het werkt. Het lijkt werkelijk of mensen zich voor het eerst echt bewust zijn van de opwarming van de aarde, terwijl dit al decennia aan de gang is. Pictures beat words. En nu worden massaal de bedlampjes uit kinderkamers verwijderd. Een nieuw bewustzijn (Al moet ik hierbij opmerken dat dit in december opzij wordt geschoven. Er is in de donkere dagen weinig zo gezellig als veel energie verbruiken).

Als ik Olmert was had ik bij het uitkomen van een film als This Way Up gevreesd voor een opstand van het eigen volk. Maar dit is net zo naïef als verlangen naar rampen, wat ik uit verveling soms doe, of hopen op een oorlog, wat ik lange tijd deed zodat ik eindelijk iets zou hebben om over te schrijven. Afgezien van het gegeven dat in de film geen bloed voorkomt, niemand letterlijk wordt gemarteld en er geen ijsbeer sterft, is verontwaardiging vooral een emotie van mensen in vrede.

Janneke van der Horst