Dubbele namen

Als je de draak wilt steken met een boek of het onderwerp ervan, dan moet je weten waarover je schrijft. Dat is niet het geval met Hugo Brandt Corstius` bespreking van Het dubbele namenboek van C.E.G. ten Houte de Lange (Boeken 07.12.07). Het begint al bij de kop `Trouwde Spring in `t Veld maar met Vroeg in de Wei`. Dat zijn geen dubbele namen, maar familienamen die uit meer dan één woord bestaan. Het is niet waar dat mensen met namen als Jansen of De Vries die niet mogen veranderen, terwijl dat in Zweden wel kan. Ook hier kan een familienaam worden gewijzigd. De twee apellidos van een Spanjaard zijn niet te vergelijken met een Nederlandse dubbele naam. Het is een veranderlijke combinatie van vaders- en moedersnaam, die alleen bij broers en zusters hetzelfde is. De Nederlandse dubbele naam is een vaste en erfelijke combinatie van namen. Het is niet waar dat dubbele namen in Nederland bij koninklijk besluit (KB) `moeten worden goedgekeurd.` Dat de naam van de schrijver Douwes Dekker pas vier jaar na zijn dood `officieel is geworden`, is al evenzeer onzin. De verdachtmaking aan het adres van Mabel Wisse Smit dat haar naam `in geen enkele lijst stond`, is misplaatst. De overheid houdt geen lijsten bij van `echte dubbele namen` en de naam van Mabel Martine Los is in 1984 wel degelijk bij KB gewijzigd in die van haar stiefvader, wiens familienaam eerder in 1969 bij KB was gewijzigd van Smit in Wisse Smit. Wie een dodelijk geestig stukje over dubbele namen wil lezen, die leze een grotere schrijver : Couperus` novelle over de familie Luysch van Springenstein (Voll. werken, dl. 27, blz. 606). `Nog nooit heb ik een boek over de dubbele naam in Nederland gezien,` schrijft Brandt Corstius. Zo`n boek heeft Ten Houte de Lange wél gezien. Het is F. de Josselin de Jong, Dubbele geslachtsnamen (`s-Gravenhage, 1949) en daar heeft hij het zijne voor driekwart uit overgeschreven.