Elizabeth versus de extremistische barbaren

Elizabeth: The Golden Age

Regie: Shekhar Kapur. Met: Cate Blanchett, Clive Owen, Geoffrey Rush, Abbie Cornish, Samantha Morton. In: 49 bioscopen.

In Shekhar Kapurs tweede film over Elizabeth I bindt de protestantse ‘virgin queen’ de strijd aan met de katholieke Spanjaarden, wier Armada gevaarlijk dicht bij de monding van de Theems komt. Hoewel Elizabeth: The Golden Age een kostuumfilm is die zich afspeelt tussen 1585 en 1588 lijkt het erop dat de makers de historische figuren en feiten vooral gebruiken om een verhaal te vertellen over een veel recentere godsdiensttwist. De roomse, in het zwart geklede Spanjaarden worden in de film gelijkgesteld aan fundamentalistische barbaren. Het vereist niet zo’n grote denkstap om hen te zien als hedendaagse, extremistische moslims, met hun vlasbaardjes en donker omrande ogen. Koning Filips II lijkt zelfs een beetje op een jonge versie van Osama Bin Laden.

De protestantse Britten staan in deze interpretatie voor de beschaafde westerse wereld die zich met hand en tand verdedigt tegen de uitbreiding van het katholieke (voor de goede verstaander: islamitische) imperium. De heilige oorlog van de Armada uit het zuiden moet koste wat kost het hoofd worden geboden. In de koninklijke vertrekken is de angst voelbaar voor een katholieke samenzwering om haar Schotse nichtje Mary Stuart in haar plaats op de troon te krijgen. In een cruciale scène verdrijft een woedende Elizabeth een aantal Spaanse afgezanten uit haar paleis. Barbaarse vreemdelingen moeten verdreven worden.

Haar omgeving, vooral haar minister Walsingham, laat zich het hoofd te veel op hol brengen door angst. Als iemand in haar kabinet roept dat ze bang zijn voor elke katholiek in het land, riposteert Elisabeth: „Angst baart angst. Ik ken de gevaren, maar ik zal mijn onderdanen niet straffen voor wat ze geloven. Slechts voor wat ze doen”. Elizabeth laat zich niet gek maken. Zou ze op deze manier politicus van het jaar zijn geworden?