Een album als een plaatjesboek

Boring van The Pierces is een van de leukste liedjes van het jaar.

Sombere liedjes over vallen en opstaan in de liefde zijn hun specialiteit.

Allison en Catherine Pierce: „Nee, we vervelen ons nooit.” Foto Isabel Nabuurs 14-11-07, Amsterdam, The Pierces, zusjes Allison (l) en Catherine Foto: Isabel Nabuurs Nabuurs, Isabel

Onbewogen bezingen Allison en Catherine Pierce hun jaloersmakende verworvenheden: ze zijn mooi en rijk, ze hebben goede smaak en aantrekkelijke vriendjes, ze gaan op verre vakanties maar niets kan hen nog opwinden. „Life is such a chore, when it’s booooring” komt het temerig uit hun gouden keeltjes. Een jazzy deuntje en de kitschmelodie van een kunstfluiter maken het af.

Boring van het Amerikaanse meisjesduo The Pierces is een van de leukste liedjes van het jaar. Neem het niet te serieus, zegt blonde Catherine. De zusjes wilden vooral een ironisch statement maken, over de overvloed waarin we leven en de moeite die veel mensen hebben om nog ergens opgewonden van de raken. Geconfronteerd met een uitspraak van de schrijfster Zelda Fitzgerald, die stelde dat verveling vooral te wijten is aan het feit dat je zélf vervelend bent, verdedigt Catherine zich: „In werkelijkheid zijn we helemaal geen suffe meiden. Verveling kun je uitbannen door het leven interessant te maken voor jezelf. Naar een museum gaan, bijvoorbeeld. Educatief verantwoord, maar nooit vervelend. In New York, bedoel ik.”

Ze groeiden op in Birmingham, Alabama in het diepe zuiden van de VS. Aan de zuidelijke ‘drawl’ in hun stemmen is het nog een beetje te horen. Echt spannend werd het pas toen ze naar New York verhuisden. Een carrière in de muziek was hun enige optie, zegt donkerharige Allison. „Hiervóór waren we professionele balletdanseressen, maar daar werden we te oud voor. Bovendien hadden we er genoeg van. Elke dag alleen maar dansen en zes uur per dag naar jezelf kijken in een spiegel, dat werd benauwend. En de onderlinge competitie die er in die wereld heerst, moordend! We hadden altijd al in ons achterhoofd dat we muziek wilden maken. Thuis werd er veel gemusiceerd. Onze vader zat in bands en hij bracht ons de basisbeginselen van gitaar en piano bij. Liedjes schrijven ging ons meteen gemakkelijk af.”

The Pierces maakten twee eerdere albums waar ze liever niet meer aan herinnerd worden. „Ons hart zat er niet in,” zucht Catherine. „We waren naïef en hebben ons door producers een bombastische popsound laten opdringen. Terwijl de liedjes op zich okee waren. Onze huidige producer, Roger Greenswalt, is een muzikale duizendpoot. Geen dictator maar eerder een handlanger die met ons meedenkt. In de studio hebben we de grootste lol bij het verwezenlijken van onze plannetjes. Daarom klinken nummers als Boring en Kill! kill! kill! zo lekker luchtig. We rollen soms met zijn drieën over de vloer van het lachen, als we bedacht hebben dat we een kunstfluiter of het gemiauw van een kat nodig hebben.”

De cd Thirteen Tales Of Love And Revenge is precies wat de titel belooft: een verzameling openhartige liedjes over vallen en opstaan in de liefde. Catherine waarschuwt voor Boys in a rock and roll band en zij kan het weten, want haar vorige vriendje was gitarist Albert Hammond Jr. van The Strokes. „In het algemeen kan ik het niemand aanraden om een jongen uit een bekende band als vriendje te nemen. De ego’s zijn enorm en ze hebben nooit tijd voor je.” Pas op voor de toorn van The Pierces, leren we uit het verraderlijk zachtmoedige liedje Ruin. Met een lieflijke countrystem zingt Allison dat ze haar ex niets anders toewenst dan vele jaren van ongeluk in de rokende puinhoop van hun relatie. Tenzij de boosdoener op zijn blote knieën naar haar terug komt kruipen. Is ze in werkelijkheid ook zo haatdragend? „O ja, beslist! Niet alleen naar ex-geliefden, maar vooral ook naar kerels die ons zakelijk dwars hebben gezeten. Platenmaatschappij-types die al keihard roepen wat de single van je album moet worden, voordat ze alle liedjes gehoord hebben. En die je vervolgens keihard laten vallen als het succes zich niet meteen aandient. Een tekst als die van Ruin werkt als een toverformule. Wij weten over wie het gaat, en alles wat we hem toewensen gebeurt ook echt. Onze wraak is zoet.”

Sombere liefdesliedjes zijn hun specialiteit, zegt Allison. „Hoewel ik de laatste tijd ook over andere onderwerpen schrijf. We wilden dit album een allesomvattend gevoel meegeven, alsof het een plaatjesboek is waarin je een verhaal met een kop en een staart kunt lezen. We zijn allebei grote fans van kinderboeken. Die zijn lang niet altijd kinderachtig; vaak zit er een verheffende boodschap of een verborgen moraal achter.”

Aan optreden buiten hun eigen land zijn ze dit jaar nauwelijks toegekomen. Volgend jaar gaan we The Pierces zeker zien op een of meer Nederlandse podia. „We zijn niet de meest ambitieuze types als het gaat om onze cd-verkoop, maar een beetje succes is noodzakelijk om een dure tour te kunnen betalen. En we wonen in New York, wat dacht je dat dat kost? Diep in ons hart zijn we naïeve plattelandsmeisjes gebleven, die zich verbazen over alle gekkigheid op de wereld. Nee, we vervelen ons nooit.”

Het album Thirteen Tales Of Love And Revenge is uitgebracht door Lizard King/Munich.