Het is Kerst, en dus: één groot eetfestijn

Met Kerst eten we vaak (te) veel. Maar dat valt bij de hoeveelheden van Patrick Bertoletti in het niets.

In 8 minuten verorbert de competitie-eter 1,85 kilo kip.

Patrick Bertoletti werd in februari tweede bij de jaarlijkse chicken wings-wedstrijd in Philadelphia. Foto AFP Patrick Bertoletti, of Chicago, Illinois, who finished in second place, competes in Wing Bowl 15 on 02 February 2007 in Philadelphia, Pennsylvania. About 15,000 people came to watch 25 contestants eat buffalo wings in the annual competition. William Thomas Cain/Getty Images/AFP =FOR NEWSPAPER, INTERNET, TELCOS AND TELEVISION USE ONLY= AFP

De smaak van een gerecht is onbelangrijk voor een competitie-eter. Patrick Bertoletti (21) uit Chicago voegt vaak zelfs een vloeistof toe aan de hamburgers en hot dogs, zodat hij het vlees niet proeft. „Bittere citroenlimonade, dat werkt het beste”, zegt hij tijdens een telefonisch interview. „Je kunt er de smaak van het meeste voedsel mee neutraliseren, en het slikken gaat dan ook sneller.”

Het verschijnsel competitie-eten is vrij onbekend in Nederland. Zo af en toe wordt er wel een wedstrijd georganiseerd – de jaarlijkse competitie frikadellen eten in Groesbeek, of de ‘Oliebollen-(vr)eetwedstrijd’ voor studenten in Eindhoven – maar dat zijn ludieke acties. De eetwedstrijden waaraan Bertoletti deelneemt, zijn vrij professioneel. In oktober won de student nog 25.000 dollar op een toernooi in Las Vegas. Hij werd eerste door binnen acht minuten 1,85 kilo kippenvlees (meer dan 100 chicken wings) weg te werken.

Je zou dan ook verwachten dat Bertoletti een nogal gezet postuur heeft. Maar dat is, met zijn 90 kilo, niet het geval. „De tijd dat competitie-eten iets voor dikzakken was, ligt achter ons”, zegt hij. „Het is een serieuze zaak. Je moet in goede conditie blijven als je wilt winnen, want je lichaam krijgt elke wedstrijd een klap. Soms eet ik binnen acht minuten meer dan zeventig hamburgers. Er zijn mensen die dit voor hun beroep doen, zoals mijn collega Joey Chestnut of de Japanner Takeru Kobayashi. Zelf volg ik nog een opleiding voor kok. Maar ik leef wel voor deze sport. In het dagelijks leven probeer ik zo verstandig en zo weinig mogelijk te eten. Ik tel mijn calorieën en neem alleen kleine porties groenten en smoothies.”

Ga je veel eten met Kerst?

„Ik ben het zeker niet van plan. Maar in deze tijd vind ik het wel moeilijker om mijn gezonde dieet vol te houden. Ik houd namelijk gewoon van eten. Maar in deze tijd zijn er niet veel eetwedstrijden en wil ik mijn maag eigenlijk zo veel mogelijk rust geven.”

Moet je je maag dan niet trainen?

„Met een sterke maag word je geboren. Je moet vooral je kaken trainen. Ik moest wel eens binnen vijf minuten 22 stukken pizza wegwerken. Het kauwen op die harde korst gaat snel pijn doen. Ik maak mijn kaken daarom sterker met kauwgum. In de week voor een wedstrijd stop ik vier of vijf pakjes in één keer in mijn mond.”

Word je niet ziek na een wedstrijd?

„Dat valt wel mee. Ik ben altijd al een grote eter geweest. Soms krijg ik buikpijn, maar dat is na een dag of twee weer over. Als ik heb gewonnen, ben ik vaak ook zo blij dat ik de misselijkheid helemaal niet voel. Het prijzengeld maakt een hoop goed.”

Is er wel eens kritiek op je deelname?

„Sommige mensen hebben er moeite mee, ook in de VS – al is de sport hier al jaren oud. Maar competitie-eten wordt eigenlijk steeds populairder, ook in Japan en Duitsland. Het is wel gek dat wij zo veel mogelijk eten naar binnen werken, terwijl er op andere plaatsen in de wereld hongersnood is. Maar in de restaurants waar ik voor mijn opleiding vaak kom, wordt ontzettend veel voedsel weggegooid. Dat vind ik veel erger.”