Alle ins en outs van de broze bomenwereld

In Kappen of niet kappen?, de honderdzeventigdelige Annefrankboomsoap, vandaag aflevering 59: De bijeenkomst in het buurtcentrum.

In het buurtcentrum in de Eerste Laurierdwarsstraat in Amsterdam was een groepje mensen bijeengekomen. Wat lokale en internationale journalisten, de mensen van de Stichting in Oprichting Support Anne Frank Tree, en om onduidelijke redenen Arnold Heertje.

De mensen van de Stichting in Oprichting Support Anne Frank Tree hielden een persconferentie, want zij hadden een constructie bedacht om de boom overeind te houden. De boom, zo wisten de mensen van de Stichting in Oprichting Support Anne Frank Tree, had een broze stam en kon omvallen. Maar afgezien daarvan was hij kerngezond, aldus de woordvoerder van de Stichting.

De woordvoerder had het zwaar, want de journalisten waren opvallend goed op de hoogte van alle ins en outs van de broze bomenwereld. „Hoe zit het met dat Duitse onderzoek?” vroeg een journaliste met een kritische blik. „Dat van die paddestoelen?” vroeg de woordvoerder van de Stichting angstig. „Ja, die kweek”, zei de journaliste bits. „Tja, het zou een dikrandtonnenzwam kunnen zijn, maar ook een lipiensis of gewoon een platte tonnenzwam”, antwoordde de woordvoerder. „Ah”, zei de journaliste. Iedereen knikte en schreef ‘platte tonnenzwam’ op.

Daarna gingen we over op de bladeren. Zat er wel genoeg blad aan de boom, en was het wel groen? De boomexpert van de Stichting kwam aan het woord. „De boom heeft een goede bladbezetting en voldoende scheutlengte”, meldde zij. „En de knopzetting is ook goed.” Dit werd genoteerd.

„De Anne Frankboom is een boom die staat voor vrijheid”, nam de woordvoerder het over. „Het is een boom die staat voor buiten zijn.” Volgens mij staan veel bomen daarvoor, maar dat kan aan mij liggen.

Toch had ik nog één vraag. Ik was zelf naar het Anne Frankhuis gegaan om uit het Anne Frankraam naar de Anne Frankboom te kijken. Maar daar had ik ontdekt dat de boom alleen te zien was vanuit de interactieve computerruimte, als je met een verdraaid hoofd tussen twee dikke stalen lamellen door gluurde. Deze kwestie legde ik voor aan de Stichting.

De Stichting was zich ervan bewust dat niemand de boom kon zien, zei de woordvoerder. Hij hoopte dat de boom door alle ophef over een tijdje daadwerkelijk zichtbaar zou zijn voor het publiek. Door middel van een raam, bijvoorbeeld. „Het is gewoon een kans”, aldus de woordvoerder.