Ambitieuze sixpack

Wie nog niet genoeg had aan het kortgesneden interview met Robin van Persie bij de NOS, kon terecht voor de lange versie op internet: ‘The Van Persie Tape’, zo bestempelde Tom Egbers de monoloog van de linkspoot.

Ik pakte mijn laptop en klikte de rode regel aan. Daar verscheen het gezicht van Van Persie. Hij zat op een stoel en keek met die donkere ogen langs de camera. Hij had een lekker warme trui aan met D&G erop. 12 minuten en 53 seconden Van Persie, zomaar voor niets op de laptop.

Van Persie was genezen van een knieblessure die hem twee maanden aan de kant hield. Afgelopen woensdag mocht hij weer meespelen met Arsenal. Hij zat er rustig en verstandig bij in Londen.

De eerste keer dat ik Robin van Persie van dichtbij in de ogen keek, was in februari 2002. Hij wandelde de persruimte van de Kuip binnen nadat hij met Feyenoord in de achtste finale van de UEFA Cup Glasgow Rangers had verslagen. Na een complimentje keek de voetballer verlegen langs alle gezichten die naar hem stonden te staren.

Op de The Van Persie Tape bleek de voetballer na vijf jaar ouder en wijzer geworden. Van jongen tot jongeman. Ongelooflijk, wat een overtuigende blik. En in zijn Londense periode bleek zijn Nederlandse woordenschat gegroeid. Zo vertelde hij voor de camera ‘blij verrast’ te zijn dat hij afgelopen week al weer was opgesteld door trainer Wenger.

Blij verrast. Nog nooit gehoord, die twee woorden, uit de mond van een voetballer.

En de manier waarop bondscoach Marco van Basten hem in een moeilijke periode had gesteund en was blijven opstellen noemde Van Persie ‘heel chic’. Van een nette tafel, die jongen.

Er was niets meer terug te vinden van de aanvaller die in Rotterdam zo met zichzelf in de weer was en met tegenzin samenspeelde met middelmatige spelers. Van Persie vond destijds dat hij met zijn vrije trap minstens zo goed was als kanonnier Van Hooijdonk. Hij had lak aan reputaties en was eigenwijs.

Als vanzelfsprekend vertelde hij aan de NOS dat hij het elftal van Arsenal had toevertrouwd dat ze met deze ploeg kampioen konden worden. Ze hadden hem voor gek verklaard maar ze stonden nu toch mooi nummer 1 in de Engelse league. Met mooi voetbal.

Van Persie is een grote meneer, in Londen.

Tijdens het zien van The Van Persie Tape merkte ik hoe onmisbaar Van Persie voor het Nederlands Elftal is. Het elftal moet rond hem geformeerd worden. Hij moet zoveel mogelijk doen tijdens wedstrijden op het komende EK. Hij schiet vooraf Van der Sar in, hij neemt de aftrap, hij maakt een praatje met de scheidsrechter, hij neemt alle vrije trappen en alle corners, hij doet het praatje met de pers.

Gisteren stond Van Persie klaar langs de zijlijn om het laatste half uur in te vallen tijdens de wedstrijd Arsenal tegen Chelsea. Ik zag hoe strak zijn buikspieren stonden toen hij zijn shirt uit zijn broek trok. Ambitieuze sixpack.

Die traptechniek, uit duizenden te herkennen. Zo goed om te zien dat een ingescheurde mediale binnenband de finesse in het linkerbeen van de beste voetballer van Nederland niet heeft aangetast.

Gek, maar na alle misère tijdens de kwalificatie en het gedoe rond de bondscoach, kreeg ik opeens het idee dat het EK nog wel eens heel aardig zou kunnen worden.

Met Van Persie.