Mijn Europa is zeker géén groot misverstand 1

Het artikel van Mark Kranenburg in Opinie & Debat van 8 december, getuigt van euroscepsis in een mate die ik niet van een voormalig Brussel-correspondent van NRC Handelsblad zou verwachten. Schrijver noemt de Europese eenwording `één groot misverstand`, maar hij overtuigt mij allerminst. `Het Europese luchtkasteel`, `de lijdensweg van het Grondwettelijk Verdrag`, `de Europese machinerie` en - inderdaad - `de EU-bureaucratie`, het zijn enkele - niet alle - negatieve kwalificaties waarmee hij denkt de lezer aan zijn kant te krijgen. Het is helaas niet de beste debaterstruc om eerst een karikatuur te schetsen om daarop vervolgens te gaan prijsschieten. Verdrinkt Europa `in zijn eigen pretenties`? Is de EU vergeefs op zoek naar beleid om `de liefde van burgers te kopen`? Bijvoorbeeld door het Hervormingsverdrag? Dit kan ik echt niet volgen. Ik ken een heel ander Europa, namelijk één dat achterlijke, rechtse dictaturen in Zuid-Europa tot welvarende democratieën heeft omgevormd, dat linkse dictaturen in Midden- en Oost-Europa momenteel soortgelijke kansen biedt. Mijn Europa is historisch gezien een unieke oase van bestendige vrede en voorspoed voor een half miljard mensen. Mijn Europa is reizen, werken, studeren en `rentenieren` op continentale schaal. Mijn Europa heeft geen imperiale machtspretenties naar buiten terwijl naar binnen kleine landen en volken onbedreigd zichzelf kunnen verwezenlijken. In mijn Europa krijgt het bedrijfsleven letterlijk de ruimte, namelijk een gigantische markt, om werk en welvaart te creëren. Ik ken kortom een Europa dat - net als goede wijn - geen krans behoeft.