Hamell is genadeloze satiricus en ongepolijste zanger

CD rock

Hamell On Trial: Songs For Parents Who Enjoy Drugs (Ryko) ***

Hoe vertel ik mijn zoontje, dat ik me al op jonge leeftijd heb vergrepen aan seks, drank en drugs? „I’m gonna lie, I’m gonna lie, I’m gonna lie”, verklaart Ed Hamell op zijn album Songs For Parents Who Enjoy Drugs. Eenmansband Hamell On Trial is satiricus, stand up comedian en een ongepolijst zanger in een stijl die anti-folk wordt genoemd, omdat de zoetzappigheid van het singer/songwritergenre ver te zoeken is. Hamell gaat stevig tekeer in zijn nasale spreekzang, die minstens zo veel met straatwijze hiphop als met traditionele folksongs te maken heeft. Hij werpt zich op als politiek commentator die in Values met minimale gitaarbegeleiding uiteenzet hoe een kind van twee kan inzien hoe verkeerd de oorlog in Irak is, maar die in Civil disobedience even genadeloos de draak steekt met de vernielzucht van demonstranten. Op den duur is het de nadrukkelijke soberheid die deze ideeënrijke muziek tekort doet, en heeft producer Ani DiFranco het allemaal net iets te kaal gehouden. Zelfrelativering is Hamells sterkste punt: in Pretty colors bromt hij beteuterd hoe een lelijke kale man met een bril toch aan voldoende seks en pillen kan komen.