Twee vreemdelingen in een kale hotelkamer

Theater Entr’acte van Thibaud Delpeut, door Nationale Toneel. Gezien 8/12 Den Haag. Aldaar t/m 22/12. www.nationaletoneel.nl.

Als toeschouwer is het al moeilijk te verdragen. Oudere man op zakenreis wordt ’s nachts uitgenodigd door een uitdagend blond vlindermeisje op haar hotelkamer. Zij begint zijn overhemd open te knopen. En dan wil hij niet! Thibaud Delpeut maakt er een toneelstuk over: Entr’acte. Althans, officieel gaat het over een ontmoeting tussen twee vreemdelingen die in een tijdelijk niemandsland de balans van hun leven opmaken. Maar ze vertellen elkaar niets bijzonders, het gaat daarom vooral om de brief encounter: de lichamelijke toenadering tussen die twee.

Regisseur Delpeut (29) debuteert in de eredivisie: vorige maand regisseerde hij Britannicus bij Toneelgroep Amsterdam, nu is zijn Entr’acte te zien bij het Nationale Toneel. In zijn afstudeerjaar schreef hij de tekst, ontwierp het decor en de soundtrack: een aardige collage van variaties op een Gymnopédie van Eric Satie.

Delpeut houdt zijn decor kaal en wit: twee tafels en een verrijdbare bar. In spelregie is de jonge regisseur sterk: hij laat zijn vreemdelingen, Jappe Claes en Wendell Jaspers, moeiteloos de ruimte vullen. Claes laat alle facetten van geremd zijn zien, Jaspers geeft het ongeremde van haar rol wat mooie slagschaduw mee. Het ritme en de sfeer kloppen, de aanwezigheid van de hotelbediende geeft de voorstelling net het nodige surrealistische tintje.

Helaas ontneemt de toneelschrijver Delpeut het zicht op de kwaliteit van de regisseur Delpeut. Want het toneelstuk zelf is vlak, braaf, leeg en clichématig. De beleggingsadviseur in midlifecrisis en de weggelopen actrice ontstijgen hoogstens hun mal doordat ze zo goed gespeeld worden. De voorstelling is eigenlijk net zo smaakvol en kabbelend als de meubelmuziek van Satie, maar dan zonder de troostrijke transcendentie.