Uit de wereld van het blije gratis nieuws

‘De gratis ochtendkrant DAG barst van het goede nieuws’, las ik in de gratis ochtendkrant DAG. ‘Dat blijkt uit de zogenoemde Goed Nieuws Index (GNI) van Zinfo.nl’, vervolgde de gratis ochtendkrant. En: ‘De Volkskrant scoort het laagst op de GNI. Minder dan één op de tien berichten zou positief zijn.’

Dat wilde de Volkskrant blijkbaar niet op zich laten zitten. Dus opende ze gisteren haar eerste katern met het goede nieuws dat Poetin als opvolger een liberaal, en niet een havik had aangewezen. En het tweede katern bracht de positieve boodschap dat de Utrechtse hulpbisschop Gerard de Korte – een progressieve bruggenbouwer – als grote favoriet waarschijnlijk de beste kans maakte om de nieuwe Simonis te worden.

Allebei mis. Poetin koos iemand die bereid is zijn macht als president onmiddellijk ook weer af te staan aan zijn voorganger. En de paus liet zijn oog vallen op Wim Eijk, een orthodoxe katholiek die net zo weinig van homoseksuelen moet hebben als een modale imam.

Wat moet je als krant ook met Goed Nieuws?

Van Zinfo.nl had ik nog nooit gehoord. Het werd tijd om een achterstand in te halen.

‘Hallo’, las ik op de desbetreffende site. ‘Ik ben burgerjournalist Robbert Zoon en initiatiefnemer van dit platform met zinvol nieuws & info. De laatste jaren heb ik sterk het verlangen gehad om iets zinvols te doen en een positieve bijdrage te leveren aan de samenleving. Ik heb gemerkt dat mij dit een goed gevoel geeft.’

Die Robbert.

Er stond een fotootje van ’m afgedrukt naast de introductietekst. Aardige jongen, zo te zien. Hij straalde het blije uit dat je vaak tegenkomt in katholieke milieus, en dat ik ’s middags ook meteen weer zag op het gelaat van de nieuwe aartsbisschop die zichzelf in Utrecht – bij alle gemengde goede gevoelens over de grote uitdaging – toch heel tevreden aan de pers presenteerde. Die zie ik nog wel eens de tweede Nederlandse paus na Adriaan Boeyens worden.

Later keek ik naar z’n interview bij Kruispunts Leo Fijen – ook iemand die, net als Robbert, de burgerevangelische kant van de journalistiek uitdraagt. Twee blije mannen zaten tegenover elkaar, en onthielden zich consequent van vervelende vragen en controversiële onderwerpen die de ander alleen maar in verlegenheid kunnen brengen. Het gesprek was in dat opzicht precies het zinvolle tegendeel van wat de initiatiefnemer van de Goed Nieuws Index (GNI) op z’n weblog al had aangesneden. Die schreef daar: ‘Wat me opvalt is dat de mainstream media de wereld om ons heen eigenlijk heel eenzijdig belicht.’

Veel burgerjournalisten weten niet dat media meervoud is. En Kruispunt is natuurlijk nooit een echt mainstream medium geweest.

Wat mij in het bisschoppelijke nieuws weer opviel was de familiare wijze waarop steeds vaker in kranten, maar ook op radio en televisie, over roomse prelaten wordt geschreven en gesproken. Dat is maar Wim van Eijk, Frans Wiertz, Jos Punt, Ad van Luyn en Tiny Muskens, alsof die mensen niet allemaal monseigneur zijn. Vroeger hádden ze volgens mij überhaupt geen voornaam, of alleen voor hun oude moeder. Je kreeg in die kringen pas weer een voornaam als je tot Heilige Vader was uitgeroepen, met dien verstande dat het dan in geen geval je eigen naam kon zijn. Paus Wim is straks ondenkbaar.

Toen ik aan alle kerkelijke nieuwsverplichtingen had voldaan, holde ik nog even naar de supermarkt om een exemplaar van de gratis ochtendkrant DAG van de stapel te nemen. En inderdaad. ‘Met Gaddafi is het prettig zakendoen’, las ik. En: ‘Goedkoop is niet per se slecht’. En: ‘Fijn, naar kantoor’ En: ‘Nieuw leven voor oude kerstboom’.

Je mist misschien iets. Maar je krijgt er veel voor terug.