Politiek en emoties

Foto Merlin Daleman Nederland, Rotterdam, 08-12-07 123e Algemene ledenvergadering van de VVD. © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

Het afgelopen weekend vond het partijcongres plaats van de VVD.

Veel belangstelling; zo’n 1.500 leden waren van de partij. Begrijpelijk dat men na de bijeenkomst waarin Verdonk weg moest, graag weer eens de temperatuur wilde meten. Die viel mee. Diverse anti-Rutte-moties werden ferm weggestemd, waaronder die van erelid Wiegel, die de VVD wil laten fuseren met twee dubieuze verenigingen. Kortom, een dag waarin de rijen werden gesloten. Andere uitspraken: ‘het gedonder is over’ en ‘de zurigheid is verdwenen’. Maar ja, zo’n dag duurt toch lang. Dat zien we ook duidelijk aan het erelid Bolkestein en Uri Rosenthal. Bij het wachten op de uitslag van (weer) een motie zien we toch een zekere gêne, een licht vermoeide reactie, zo van ‘mogen we nu eindelijk naar huis?’ Rosenthal lijkt ook stiekem op zijn horloge te kijken. Hoe lang nog? Aan Mark Rutte zie je niets; hij blijft strak in de plooi. Verbaast me eigenlijk niets. Zag hem een paar jaar geleden op tv met moeder; hij woonde bij haar in, dacht ik. Een goed milieu waarin het niet tonen van emoties een kenmerk is van beschaafd gedrag. Nu politieke leiders ook mediageniek moeten zijn is dat toch een beetje een handicap. Leiders moeten tegenwoordig emoties tonen. Zelfs wie van koninklijken huize komt, moet emotie tonen. Maar ja, net zoals het niet gemakkelijk is om op je veertigste te leren rolschaatsen, is het ook niet eenvoudig om rond die leeftijd plotseling emoties te gaan tonen. Het is Mark dan ook niet echt gelukt. Zijn verbazing, verontwaardiging en boosheid hebben altijd een hoog amateurtoneel-aroma. Verder nieuws van het congres: Mark kondigt aan niet meer bij zijn moeder te wonen!

Hoogleraar sociale psychologie Van der Pligt interpreteert elke week een foto.