O, díé leefstijlsegmentatie!

Bijna alle steden hebben het: een marketingcampagne over zichzelf. Je hebt ‘Er gaat niets boven Groningen’, je hebt ‘iamsterdam’ en je hebt ‘Zoom in op Zutphen’. Wat het doel is van zo’n reclamecampagne is mij nooit duidelijk geworden. Meer mensen naar de stad trekken kan het doel niet zijn, want als ik door een willekeurige Nederlandse stad loop, denk ik altijd: verdomd, wat lopen hier toch veel mensen rond. Waarschijnlijk zit er een of andere wonderlijke marketinggedachte achter – dat stadsbewoners toleranter worden als ze om de drie meter een enorm affiche zien hangen met daarop het cryptische woord iamsterdam, of zoiets.

Rotterdam komt volgend jaar met een nieuwe marketingstrategie, en die heet La City. Rotterdam wil zich gaan profileren als een uiterst vrouwelijke stad. Nu heb ik eerder een beeld van Rotterdam als een stoere havenarbeider met tatoeages en een drankprobleem. Dat beeld verhelpen is de drijfveer van de wethouder en de vele marketingmensen die La City hebben bedacht.

In het Rotterdamse café waar La City werd gepresenteerd, stonden allerlei vrouwen roze cocktails te drinken. Een klein en sympathiek mannelijk wethoudertje hield een toespraak. Hij had uitgerekend dat er in Rotterdam 584.000 mensen wonen, van wie 298.000 vrouwen. Een meerderheid, dus. En ‘die vrouwen willen iets met Rotterdam’, wist de wethouder. Daarna sprak hij lange tijd over ‘de talloze zachte kanten van Rotterdam’. Waarbij wel opgemerkt diende te worden dat zacht niet hetzelfde was als zwak.

Daarna kwam de vrouw van Rotterdam Marketing aan het woord die La City bedacht had. Zij vond Rotterdam op dit moment veel te mannelijk, ‘met veel vierkante gebouwen en veel squares’. Daarom hoopte ze dat de doelgroep van La City – dat waren niet alleen vrouwen, maar eigenlijk alle opwaarts mobielen en postmoderne hedonisten, zei ze erbij – naar de modeshows en jazzavonden van La City wilden komen. Ook zou er een hardloopwedstrijd komen, die speciaal voor de vrouwen was ‘geknipt in laagdrempelige afstanden’. Toen het publiekje ietwat verward ging morren bij ‘opwaarts mobielen’, legde ze rustig uit: ‘Eigenlijk richten wij ons op een leefstijlsegmentatie die staat voor interesse in anderen.’ O, díé leefstijlsegmentatie!

Ik ging weer terug naar Amsterdam, want in La City was er geen fatsoenlijke lunchtent te vinden, en trof daar vele vierkante gebouwen aan. Tijd voor een grootscheepse marketingcampagne, lijkt mij.